- Kategori
- Aşk - Evlilik
Kimsin sen aşk?

Alıntı
Ey Aşk ! Asırlar boyu yazılan, çizilen, hayalleri süsleyen, beklenen, özlenen, sen...
Her gönüle girip çıkan, ele avuca sığmayan, efendisi olmayan sen...
Kızgın çöller gibi kavurucu, güneş tutulması gibi soğuk, karanlık kadar ıssız, neşter kadar can yakan sen...
Mevsimler kadar kısa, kelebekler kadar özgür, denizler kadar sonsuz, gökkuşağı kadar renkli sen...
Bazen karda açan çiçek, yaz akşamlarında ılık esen rüzgâr, Sonbahar'da yeşeren bir ağaç gibi sen...
Bir görünüp bir kaybolmaktan yorulmadın mı vefasız?
Kavuşacağın gün, terk edip gitmelerin bencilliğin mi? Yoksa kaçtıkların kıymet bilmeyenler mi ?
Sevgiye rağmen durmayışın arsızlığın mı AŞK? Yoksa sadakatsizliğin mi seni korkutan? Alışmaktan mı korkuyorsun, tükenmekten mi? Ulaşılması zor olduğundan mı yalnızlığın?
Ey Aşk ! Terk ettiğin yürekler kadar yalnızsın aslında! İhaneti gören sensin! Sevginin vefasını kıskanıyorsun.
Farklı bedenlerde can bulmaya çalışırken, aslında ölüyorsun AŞK! Eksildikçe çoğalırken güçleniyorsun.
Dokunulan herşeyde varsın! Apansız çıkıp gelensin. Bir de zamanın belli olsa...
Nur Zeynep
13.Şubat.2009