Kip

kum yoğurur zaman

dizer günleri üstüste

gel de anma ölümü

gelmişsin

kulağım kapıdaydı kilidin yanında

çevirsen acısından ağlardım

burkulurdu yüreğim

içerde serçe parmağıma kafes örüyordum

bi ters bi düz örümcek ipliğinden

bütün kapılar açıktı ağzına kadar

hıncahınç intihar sarkıyordu

lambadan huzme huzme dolanıp

bozkır treni edasıyla vakur ve duman

tütmeyecek bacanın loşluğundan

beni ilk uçsuz bucaksız ağıt sesinde bırak

yolumu bulurum ayaklarım ilikli geceye

kısa bi gün giyindim üzerime yağmur

yağıyor ip gibi sarılsam çıkarım göğe

sen bana uzun kış geceleriymiş gibi davran

ateş yak kargacık burgacık resimler çiz

gölgemin dili kaçsın içine elverir ki

aşınır duvar

dökülür arkasından kitabın sararmış yaprakları

çekiler havuzlardan su

donar tencereden çıkan kokunun cama vuran buğusu

ardına bakmadan uykum kaçar

1967doğumluyum. Lise mezunuyum. Okumayı ve yazmayı hep sevdim. Kelebek kanadı kırılganlığında bir ha..