- Kategori
- Şiir
Kırık kalp

kardeşlerim
Soğuk rüzgârlar esti yâd ellerinden,
Yedileri savurdu her yana şimdi,
El âlem kıskanırdı ailemizi,
Kalbimiz kırıldı virane şimdi.
Anam kurban olurdu yedimize de
Babam sinirliydi ama titrerdi bize
Çok emekler verdiler yedimize de
Gittiler dünyadan, başsızız şimdi.
Özlerim ailemi o kargaşayı,
Kardeşlerimin dalaşını yastık kavgasını,
Anamın o içten mahzun bakışını,
Nur yüzü karşımda yanarım şimdi.
Bir yaşam geçti koşturmacayla,
Ümitler tükendi beden yoruldu,
Bir yalnızlık sardı benliğimi,
Özlerim ailemi yanarım şimdi.
NAHİDE ÇELEBİ
8 Mayıs 2002 Ankara
(Yaşam ve İzler isimli şiir kitabımdan)