- Kategori
- Deneme
Kırık köprü
Eskilerden bir hikaye. Zaman geçmiş bahsi geçecek kişiler nerede ne yapıyor bilmiyorum bile. Öğrenciler var, sıralarında oturuyorlar. Kimisinde gereksiz bir rahatlık, kimisi telaştan tırnaklarını kemiriyor. Hoca sınıfa giriyor. Öğrenciler ayakta. Samimiyetsiz bir selamlaşma. Hoca sınav kağıtlarını dağıtıyor. Sınıfta pür sessizlik, kimisi harıl harıl yazıyor, kimisi boş boş kağıda bakıyor.
O esnada hoca sınıfa arkasını dönüp kapıya yaklaşıyor. Gözler fıldır fıldır, kimisinin kafası kopacak. Sınıfın kapısındaki camdan hoca sınıfı izliyor, sessiz. Öğrenciler farkında değil, kimisi çalışmadığına memnun, kısa sürede kağıdını dolduruyor. Kimisi öyle dalmış ki hocanın arkasının dönük olduğunu bile fark etmiyor.
Sınav bitiyor, kağıtlar teslim ediliyor. Hoca birinin adını söylüyor, tahtaya çıkıyor şanslı öğrenci. Kağıttaki sorulardan sormaya başlıyor hoca. Öğrenci olduğu yerde kalıyor. Başı öne eğik.
Hikaye eski, insanlar eski, zaman eski. İsmini bile hatırlayamıyorum, sadece o kıvranış hali aklımda öğrencinin.
Su altından saman yürüttüğümüz sanırız. Zekiyizdir biraz da sinsi. Yaptıklarımız görülmez, duyulmaz sanırız. Ama er ya da geç çıkar foyamız ortaya. Şanslıysak belki yıllar sonra.
Bazıları akıllanmaz, seni salak yerine koyduğunu sanır, arkandan bin bir türlü iş çevirir. Görmezsin zamanında, görmek istemediğin için. Duymazsın, kulakların onunla ilgili sözlere kapalı olduğu için. Hissedersin ama susarsın. Karşındaki seni aptal sanır, sen sadece müthiş komik bir drama izlersin. Vasattır, sonuna gelmeden kaparsın filmi.
Yıllar sonra aynı insan kapına dayanır, bahanelerden köprü kurar, senin de onunla karşıya geçmeni bekler. Adım atsan suyu boylayacağını bilirsin, öğretmiştir. Bu sefer seni aptal yerine koymasına izin vermezsin. Ve kendi kurduğu köprüde boğulur gider.
Ve yıllar yıllar sonra hiç tanımadık birinden öğrenirsin gerçekleri. Zaman aşıma uğramıştır gerçekler, hissetmezsin. Burukluk olur, o da geçer gider.
Hocanın önünde kıvranan öğrencinin hali gelir o an aklına, başı öne eğik.
Hikaye eski, insanlar eski, zaman eski. İsmini bile hatırlayamıyorum, sadece o kıvranış hali aklımda suyun dibindeki.
- Toplam blog
- : 6
- : 126
- Kayıt tarihi
- : 23.07.16
Jülide 1994 yılında doktor anne ve babanın dünya tatlısı oğullarından 9 yıl sonra açmış gözlerin..