Kısa kısa...

İstanbul'dayım... Aşık olduğum kentte... En çokta sabah mahmurluğunda esneyerek uyanmaya çalışan, vapurdan izlediğim, yarı erotik, daha çok sevilmeyi bekleyen, sevilmeyi hakeden kentte... Şebnem Ferah Çakıl Taşlarını söylüyor... Yoğun bir gün oldu... Bi o kadar güzel... İnsan bu kadar uzak olur mu bu kadar yakınlarına?... Oluyormuş demek ki... Ve aynı zamanda bu kadar yakın... O kadar hiç kimselerin bilmediği hallerimi biliyorlar ve o kadar başkalarının bildiği hallerimi bilmiyorlar ki...

***
Hiç bir şey tek başına artı ya da eksi değil yaşamda... Herşeyin eksileri ve artıları var... Artıları çok olan kazanç oluyor eksileri ağır basan kayıp... Tek başına artı olan ya da tek başına eksi olan hiçbişey yok... Herşeyin eksileri ve artıları var... Artısı çok olan kazanç eksisi çok olan kayıp oluyor... Her tercih bir vazgeçiş derler ya... Öyle gerçekten her tercih bir vazgeçiş... Kendi dışındaki yaşamlarda da bunu çok net gözlemleyebiliyorsun... Bilemiyorsun hiç bir zaman o tercih noktasında diğer seçeklerden birini seçsen şimdi hayatın neresinde olurdun?... Düşündüğün zaman bu arada kazandığın insanları; onları tanımamayı göze alırmıydım bu seçeneği seçmeme uğruna bilemiyorsun.... Dürüst olmak gerekirse kazanmadığın şey zaten kayıp olmaz anlayışına göre eğer bu seçeneği seçmemiş olsaydın başka bir yolda seyredecekti yaşamın ve bu insanları zaten kazanmamış olduğun için kayıpta olmayacaklardı senin için... O zamanda kayıplarından kayıp diye bahsedemeyeceğin şimdi henüz kazanmamış olduğun insanlar olacaktı hayatında ... Ve aynı soruyu soracaktın o seçenekte hayatında varolan insanlar için kendine; bu insanları tanımamış olmayı göze alabilirmiydin diğer seçeneklerden birini seçseydim...?

***
7 milyar insan var dünyada... Öldüğümde kaçını tanıyor olucam acaba...? 7 milyarını da bu sürece sığdırmam mümkün değil... Her insan bir dünya ve bir öyküsü var dediğinde buna yetecek süren yok zaten bu dünya üzerinde... 7 milyar insan varsa 7 milyar farklı öykü var demektir ve hepsini bırak yaşamayı, bırak anlamayı, dinlemeye bile vaktin yok bu dünya üzerinde... Bu da hep gözün arkada kalacak demek oluyor... Hep eksik yaşayacak olmak...

Eksik ölmeye...