- Kategori
- Kültür - Sanat
Kıymet bilmek
Neden yanındakinin kıymetini bilmez insanlar? Neden annelerin, babaların ya da kardeşlerin kıymeti bilinmez mesela? Bizler için değerli olan kişileri neden zamanında farkında olamayız? Niçin? Bir kişinin yitirilişinde neden anlanır o zaman? Ne düşünür de insan üzülür? Mesela babanızı kaybettiniz ya da annenizi ki umarım zamanından önce yaşamazsınız bazı şeyleri... Onları kaybettiğinizde neler düşünürsünüz de vicdan azabı kaplar yüreğinizi? Ben de yaşadım aynı şeyleri, her geçen gün yaşamaktayım o vicdan sızısını. Bir anda yitirdiğimde babamı anladım aslında tüm hayatım o imiş. Kavga ettiğimiz şeyleri düşünüp lanetler yağdırdım kendime. Onu üzmeye değer miydi dedim kendi kendime... O an için kişisel özgürlük devreye giriyor sanırım ve istediğinizin doğru olduğu kararının size bırakılmasını istiyorsunuz. Hınca hınç bağırıyorsunuz karşınızdakinin o bağırmayı hakedip etmediğini düşünerek...
Kaybedince mi anlaşılıyor bütün bunlar peki? Hayatını sevdiklerinize neden zindan ediyorsunuz? Elinizde olan eşiniz, sevgiliniz, aileniz.... Neden onlarla sevgiyi yaşamayasınız ki? Onlarla geçirilecek o kadar çok uzun zamanınız olmayabilir. Benim olmadı. Babamla geçirilecek bir ömrüm olmadı. Gerçi bu yaşıma kadar yanımdaydı ona şükretmem gerekiyor... Biraz daha insancıl, biraz daha duygusal yaklaşalım karşımızdakine. Yıkıp dökerek, kalp kırarak bir şey elde edemeyiz bunun bilincindeyiz... Elimizde iken sevdiklerimize sahip çıkalım. Onları incitmekten korkalım. Onları tıpkı bir çiçek gibi masum olarak bilip sevelim. Her insan masumdur. Hatta en suçlu olanınızın bile tertemiz kalbi var....
- Toplam blog
- : 74
- : 546
- Kayıt tarihi
- : 21.04.07
1980 doğumluyum. Kamu Yön. Bölümünde okumaktayım.. Kelimelerle oynamak en büyük zevkimdir. Kelimele..