Koçluk mucizeler yaratır

Kendi yaşam koşullarına has kalıplar arasına sıkışmış kalmış,

İçinde bulunduğu kaba sığmayan,

Hayatını bir cendereden farksız düşünen ve bu cendereden kurtulmak için mücadele eden,

Tanımlayamadığı bir labirentte kaybolmuş, çıkış yolunu arayan,

Kendi değeriymiş gibi başkalarının ona biçtiği değeri sahiplenmiş, mutsuz ve huzursuz,

Kendinden başka herkese, her şeye evet diyen ve hayır diyemediği için güçsüzleşen,

Kendinden her geçen gün biraz daha vazgeçen,

Tüm saflığıyla hayata açmış olduğu kırık kalbi yüzünden hayata ve sevgiye küsen,

Herkesi ve her şeyi sevmeye çalışırken kendini sevmekten vazgeçen,

Israrla problemli ilişkileri kendine çeken ve her defasında yine benzer bir ilişki içinde kendini bulan,

Yalnızlık illüzyonunun pençesinde yaşayan,

Her an geçen zamanı ve yetiştirmesi gereken şeyleri düşünen,

Zamanı bir türlü kontrol edemediğinden şikayetçi,

Panik halinde, geç kalmışlık hissine teslim,

Güne, o gün başkaları için yapacaklarını düşünerek gergin başlayan, gün içinde de olumsuzluk üstüne olumsuzluk yaşayan, aksilik üstüne aksilikle karşılaşan,

Her an çözmek zorunda olduğu problemleri olan,

Kendine sorduğu sorulara bir türlü cevap bulamayan,

Bu hayatın ona verdikleriyle yetinemeyen,

Egosantrik korkuları yüzünden cesareti kırılmış, güçsüz, çaresiz olduğunu düşünen,

Başka bir Ben’i düşleyen ancak değişime ve dönüşüme cesaret edemeyen,

Artık ne kadar mükemmel, kusursuz ve tam olduğunu hatırlaması gereken her bireyin ihtiyacı olan o mucizevi kurtarıcının adı KOÇLUK’dur.

Ve Koçluk mucizeler yaratır…!