Kör heves

Beyaz kağıtlara düşe kalka yazdığım

Aşktı...........

Ellerimde mor lekeler bırakırdı mürekkep,

Ritüeli olmalıydı yazılarımın Virginia Wolf gibi

Duygularımın, hayallerimin rengiydi mor taslaklar..

Belki biraz tılsımı varsa yazılarımın

Yürek atışlarımdı mısralara gizlenen,

Yazılarıma dokunan..

Ben hayata bile usulca basarken,

Kalem kağıtta nasıl kırıcı sesler bırakabilirdi?

Narince dolaşmaya imtina etti, yumuşak dokunuşlarla..

İncitmek, üzmek harcım değildi kimseyi,

İnsana hürmetti hüner, benim gönlümde.

Kırgınlığım yok hiçbirinize...

Farketmeden incittiğim herkesten özür diliyorum,

Son kez yazarken ve aranızdan ayrılırken.

Hala yazıyorum tüm ruhumla,

Kör bir heves değil hayatımdaki hiçbir şey...

İçimden yazıyorum,

İçimden düşünüyorum,

İçimden seviyorum,

Mor bir hevesle...

Alabildiğine özgürce...

                                    SUDAN   HAYALLER