- Kategori
- Deneme
Korkma!
açıklama yok
Alaca karanlık bastırmıştı, sis sarmıştı her yanı. Kulaklarımda çığlıklar yankılanıyordu; bir bebeğin ağlayışı, bir ananın haykırışı, atların kişneyişi... Yakınımda, çok yakınımda bir yüreğin hızla atışı; tik tak tik tak bir kişinin soluğu, nefes alışı.
Mehmet idi bu; beni sımsıkı saran, ellerime sarılan. Koşmaya başladık, yaralı bedeniyle taşıdı beni. Kanı bulaşmıştı üzerime alımı daha al yaptı beyazımı daha bir parlattı. Nefes nefese kalmıştı ama hiç durmadı. Ayağından çıkan eski çarığına hiç aldırmadı. Kan ter içinde kaldı. Beni taa yükseklere; zirveye taşıdı. Düşündüm neydi beni bu kadar değerli yapan? Neydi beni göklere çıkaran? Neydi Mehmet i ağlatan? Sorularım yanıtsızdı. Astılar kollarımdan bir uzun direğe önce korktum tir tir titredim, yüksek beni ürkütmüştü bir de bunun aşağısı vardı, düşmek vardı sonunda. Gözlerimi kapadım. Sonra o seslendi "Korkma" dedi. "Korkma sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak". Onun bu sözleri yüreğime su serpti.Ona güvendim, bedenim meydan okurcasına dalgalandı. Zafer kazandıkça coştu. Kollarım iki yana açıldı.
Sonra... Sonra düşman geldi Mehmedimin yanına beni almak istediler, indirmek istediler Mehmet vermedi. Bir keskin hançer çıkardı diğeri, Mehmetimin arkasına yetişti çırpındım, kendimi aşağı atmak istedim, dalgalandım dalgalandım. Ama olmadı yüreğime düşürdüğü ateşi yaktı kavurdu beni. Alımı daha al yüreğimi daha kor etti. Beynim uyuştu. Gözlerimden akan bir damla yaş yerde yatan Mehmet 'in o nur yüzüne düştü. Sonra gözünü açtı, yüzünde bir gülümseme belirdi. O da ağladı gözlerinden akan yaşlar kana karıştı, kan da beni diktikleri o aziz vatana... Mehmet iki dudağının arasından şu sözü fısıldadı "Korkma!"
- Toplam blog
- : 9
- : 414
- Kayıt tarihi
- : 30.12.07
1988 Ankara doğumluyum. Üniversite öğrencisiyim. Endüstri mühendisliği bölümündeokuyorum. ..