- Kategori
- Şiir
Korkunç yalnızlıkta halâ kaçıyorum

Yalnızlığın korkusu
Gönlümün kapısı sonuna kadar açık
Tıpkı bir kelebek gibi uçmak için açık
Neşe ile sevinç ile kaynayan,
bu gönlüm kapısı sonuna kadar açık.
Açık lakin giren yok içine, hayatım dağınık ve saçık
İçindeki coşkun sevinci göstermek için,
Bekliyorum gelen yok giden yok,
Kapısında sanki bekleyen ben ucube kaçık.
Görenler hiç görmüyor ve ben halâ
Yalnızlığın senfonisini çalıyorum uçuk, uçuk.
Hata bende galiba açarken kapısını coşku ile mi açtım,
Yoksa korku ile mi açtım.
Bilemiyorum anlayamıyorum
Herkesten böylesine neden kaçtım.
Beklemek çok zor kapıda, gelen girsin diye
Işık saçsın diye neden çabuk kaçtım.
Eserken yalnızlığın, kor alev saçan
ızdırap dolu çığlığında beklemek çok zor,
Gönlümde acaba karanlığın kör ışığını mı saçtım.
Gelen yok, giden yok anlayan ise hiç yok ve ben,
Halâ yalnızlığın senfonisini mırıldanıyorum.
Yalnızlıkla ve tek başına onca kalabalığın içinde ve bu,
Korkunç yalnızlıkta halâ kaçıyorum.