- Kategori
- Güncel
Korkuyorum...
Görsel internetten alınmıştır.
Korkmak!
Utanılacak bir duygu mudur korkmak?
Yoksa bir zayıflık göstergesi mi?
Bence hiç biri değil. Korkmak, çok insanca bir duygu. Sevinmek gibi, âşık olmak gibi, utanmak gibi, gurur duymak gibi, kızmak gibi…
Yıllar önce dünyaya gözlerimi açtığımdan bu yana, tüm bu duyguları tattım herkes gibi.
Sevindim kimi zaman, kimi zaman utandım. Bir gün âşık oldum sırılsıklam, kimi zaman korktum. Yeri geldi kızdım birçok olaya ve insanlara… Hepsi de yerinde ve insanca duygulardı üstesinden gelebildiğim…
Bugün benim doğum günüm. Eskiden olsa tarifi imkânsız bir sevinç kaplardı yüreğimi. İçim içime sığmaz olurdu. Yeni bir yaşa ayak basmak sağlıkla, nasıl da mutlu ederdi beni.
Hayallerim vardı gelecek güzel günler için. Üç yıl sonra şunu yapacağım, yok beş yıl sonra bunu yapacağım gibi.
Oysa bugün, yarının hayallerinden vazgeçmiş haldeyim ve korkuyorum.
Bugüne kadar hiç böyle bir korku duymamıştım.
Bu neyin korkusu mu?
Bu, “VATAN” korkusu!
Bu, vatanın parçalanması korkusu!
Bu, bugüne kadar olduğun her şeyin bir anda yok olma ihtimali korkusu!
Korkuyorum evet, insanım çünkü.
Ben doğduğumda huzur dolu bir ülkede, bacasından huzur tüten bir evde, huzur dolu bir kucağa açmıştım gözlerimi. Çocuklarım da huzurluydu. Oysa şimdi ne huzur kaldı ülkemde, ne rahat!
Ülkemiz, tarihinde görmediği kadar kanlı bir sürecin içine çekiliyor. Ülkemiz ciddi bir bölünme riskiyle burun buruna geldi ki bunu en yetkili ağızdan, Sayın Başbakan’dan da duyduk…
Bugüne gelmemizde elbette başta gelmiş geçmiş siyasiler olmak üzere ihmali olan çok. Tarih bunların kimler olduğunu bir bir yazacak ben göremesem de.
Kurtuluş savaşında dedelerimizin, ninelerimizin çektiği acıları kitaplarda okumuş, filmlerde izlemiştik. Şimdi aynı, belki de daha fazla acılarla sarsılıyor ülkemiz ve biz hala farkında değiliz. Hala bize masal anlatılıyor. Hala bize Ankara havaları eşliğinde göbek attırma seansları düzenleniyor. Hala alkışlattırılıyor evlenme programlarında sözde evlenmek üzere arzı endam eden hanımefendiler, beyefendiler…
Ülke gidiyor elden, ülke! Siz nerede yaşıyorsunuz?
Uyanın artık, açın gözlerinizi. Başınızı kaldırıp bir bakın ülkemizde neler oluyor diye…
Korkuyorum, hem de hiç korkmadığım kadar korkuyorum.
Bazı insanlarımızın duyarsızlıkları beni biraz da korkutan, canımı yakan.
Korkuyu akılla yenmek, cesarete dönüştürmek mümkün elbette.
Usta Şair Nazım Hikmet “Hürriyet Kavgası” isimli şiirinde ne güzel söylemiş;
“Safları sıklaştırın çocuklar…”
Evet! Öyle bir sıklaştıralım ki aramıza girmesin, giremesin gözü doymaz, gönlü doymaz aç yaratıklar…Birliğimiz karşısında şaşırsın, titresin tüm düşmanlar, baharlar açsın yeniden ülkemin semalarında ve yüzümüzde güller…
16 Kasım 2016
- Toplam blog
- : 278
- : 1431
- Kayıt tarihi
- : 20.11.10
Bir Kamu Kurumundan emekliyim. Bloğumda; yaşadıklarımı, çevremde gözlemlediğim olaylar ile kendi ..