- Kategori
- Psikoloji
Korozyon umutlarım ve ben

Korozyon umutlarımı aldım elime ve sonra düz beyaz bir kağıdı kirletmek pahasına özenle sıvadım. Sıvadım..
Bakır pası yeşilliğinde olacak diye inceden inceden kuruttum sabırla.
Bekledim.
Harf harf çıktı ortaya kalanlar.
Umutlarımın gerçek kelimeleri, bu kirliliğin içinden yeniden berraklaşıverdi.
Bir ben kalmışım meğer.
Bir ben.
Harflerden kendimi resmetti kirlenmiş kâğıt.
Zaten ben vardım önceden de.
Neden olmuş bu kirlilik anlamsız geldi.
Sonra en son duygumu aldım biraz zeytinyağı, biraz rendelenmiş limon kabuğu, bir tutam fesleğen yaprağı içinde karıştırıp kızartmaya başladım. Tuz sevmem ama ekledim tadı olsun biraz diye.
Tadı geldi duygularımın yerine.
Anladığım buydu işte artık.
Karıştırıp kızartmadan duygularımın tadına varamaz olmuşum….
Onu anladım..