- Kategori
- Edebiyat
Köşe yazısı
YAZMAK GÜZEL DE, ASIL GÜZEL OLAN, "DİL"İ DOĞRU KULLANARAK YAZMAK!
Yazıya bir soru ile başlayalım:
“Köşe yazısı ya da eski adıyla fıkra nedir?”
Sorunun yanıtını Emin Özdemir’e bırakalım:
“Gazete ve dergilerin belli sütunlarında yayımlanan, güncel, toplumsal, kültürel gibi sorunlardan konusunu seçen, bunları kanıtlama kaygısı gütmeden işleyen kısa oylumlu, yoğun anlatımlı yazı türü.” (Edebiyat Bilgileri Sözlüğü, s.116)
Emin Özdemir, “Fıkra türünün belirleyici özellikleri nelerdir?” sorusunu şöyle yanıtlıyor: “Konusu ve esin kaynağı güncel olaylardır. (...) Yayımlanmasından sonra yitip gider etkisi. Bir bakıma kalıcılığı olmayan yazılardır. Anlatımları da olabildiğince yalın ve yoğundur. (...) yazar kanıtlama, doğrulama yoluna gitmek zorunda değildir.” ( Yazınsal Türler, 124)
Aziz Nesin, “Bizim İşimiz” başlıklı köşe yazısında bu konuya şöyle değiniyor:
“Fıkra yazarlığı, kelebeğin yaşamına çok benzer. Kelebek gibi renkli, parlak göze çarpan bir şeydir, ama kelebek gibi yaşamı ancak bir günlüktür. (...) fıkra yazarlığı, Türkiye’den başka hiçbir ülkede yoktur, yalnız bize özgü bir iştir. Yabancı yazarlar, Türk fıkra yazarlarının her gün hiç ara vermeden gazetede yazdıklarını duyunca çok şaşırmaktadırlar. Onlar için bu, yapılamayacak, inanılmaz zor bir iştir.” ( Merhaba, s.186)
*****
Yazar, yazma ilke ve kurallarını göz ardı edebilir mi?
Hayır!
Köşe yazarı için de bu sorunun yanıtı “Hayır!”dır.
Köşe yazarının da, neyi anlatacağından çok, nasıl anlatacağı önemlidir. Bunun için de dili iyi kullanmalıdır. Dili iyi kullanmasını bilmiyorsa, okur, o yazıyı okurken bir tat alamaz. Köşe yazarı da, kendisi için değil, başkaları için yazan, onların istek, özlem ve beklentilerini göz önünde tutan kişidir. Ayrıca, bunu kendine bir görev kabul etmelidir. Dilin inceliklerinden yoksun bir üslupla yazıları kaleme almak, görevini savsaklamaktan başka bir şey değildir.
*****
Diyelim, bir "yer"e yazar alacaksınız!
Seçeceğiniz “yazar”da neler ararsınız?
Bu sorunun yanıtını, izninizle, ÖSS’de çıkmış bir “paragraf”a bırakalım:
“Unutmamak gerekir ki yazarlar için dil her şeydir. Bir yazarın bu gerçeği anlamaması, anlatımının yanlışlarla dolu olması korkunç bir şey! Yazarların üslupları güzel ya da kötü olabilir ama dili kötü kullanan kişi yazar olamaz, olmamalıdır. Çünkü her yazar öncelikle bir dil işçisi, her yapıt da bir dil ürünüdür.”
Söyleneni bir ana düşünceye bağlayalım:
Yazar olmanın temel koşulu dili iyi kullanmaktır.
- Toplam blog
- : 2458
- : 2418
- Kayıt tarihi
- : 10.11.08
24 Kasım 1944'te İspir'de doğdum. Ankara Kurtuluş Lisesi'ni, Dil ve Tarih - Coğrafya Fakültesi Tü..