- Kategori
- Gezi - Tatil
Köyümüz, tatil keyfimiz oldu.
Hep emekliliğimizde, her şey yolunda giderse, bir küçük ev kondururuz bu arazimize, diye düşünüp dururdum. Genç kızlık dönemimde, rahmetli anneme, bir evim olsun ama denize yakın olsun derdim. Annem ise, kızım deniz kenarına bile gidemiyoruz, ne deniz kenarında ev? Sen hayal kur, dur inşallah olur der, bir de şu sözleri ekleyiverirdi. Kızım, insanın bir odası olsun, onun sahibi olsun derdi. Bu sözleri önemserdim, çünkü anne baba evinde ev, ev, dolaşmamıştık. Ama evlenirken kiracı olarak tek bir evde iki yıla yakın oturduktan sonra, kendimi, deniz kenarında kurulmuş, dağ ve deniz manzarası zengin mi, zengin LAPTA kasabasında bulmuştuk.
Denize, gerek yaya, gerekse arabayla, rahatça gidilebilir bir kasabadaydım. İLK TAYİNİM DENİZ KENARINDAKİ BİR KASABADA. Annem: ' hep, şükretmesini bilene Allah yardımcıdır, ancak elindekilerini de yitirmek istemiyorsan, ulaşılmaz şeyler istemeyeceksin. Sabır, her şeyin ilacıdır. Bak duaların, ve onun yanında en çok istediğin, deniz sahilleri seni bekliyor, 'demişti. Bu birinci adımım idi. Yıllardır dua, ve hayal ederek kafamda düşündüklerim, 1974 Barış harekatından sonra, gerçekleşmişti. LAPTA kasabasındaki okula, İngilizce öğretmeni, olarak atanmıştım.
Ayaklarım yere basmıyordu, tek bir otobüsün gittiği bu kasabaya, o gün sanki uçarak gitmiştim. Mesleğimi, KIBRIS'IN en güzel tatil köylerinden biri olan, Lapta kasabasında, severek ve de bölgede öğrencilerim tarafından sevilerek, tam 25 yıl, yaptım. 2000 yılında emekli oldum. Hala daha bölgemde, hatırı sayılan, sevilen birisi olduğuma, inanıyorum. Bende, şu anda yetiştirdiğim, daire müdürlerini, doktorları, dürüst demircileri, esnafları, belediye çalışanlarını, mağza müdürlerini, çoook ama çok seviyorum. İşte ben, öğretmenliğimi, böyle bir tatil köyünde tamamladım. Bu arada eşim de, birkaç yıl Lefkoşa okullarında, fen öğretmenliği yaptıktan sonra, Lapta kasabasındaki okuldan emekli oldu.
Emekliliğimdeki düşüncem ise, atadan kalma Gaziveren köyünde, bir küçük eve sahip olmaktı. Oldum, şimdilerde sahile yakın bu köy, kasaba ve turizim beldesi olma yolunda... Yine denize yakın bir yerlerdeyim. Yağmur gelecek günlerin arifesinde, dalgaların sesini işitebiliyor, Allah'a şükrediyorum. Eşimle bu aralar, köyündeki akrabalarıyla, birçok şeyleri paylaşarak, eski günleri ve de aramızdan ayrılanları anarak geçiriyoruz. Kah gülüyor, kah ağlıyoruz.
Emekliliğim tatil oldu şimdilerde, çünkü LAPTA VE GAZİVEREN arasındaki bir saatlik mesafeye, bir küçük valiz hazırlanıyor. İşte emeklilikte tatil koydum bunun adını. Çünkü, cidden dinleniyorum, küçük evimde, artık, organik besleneceğiz ve de besleyeceğiz torun ve çocukları... Bugün, size bu yazımı, artık tamamen bitmiş sayılan, hayal değil, gerçek olan, küçük ama beyaz şirin Gaziveren köyündeki, evimizden yazdım.
Hayal ederken, o hayal ettiklerinizi, ta derinlerden düşünün, muhakkak gerçekleşir.