- Kategori
- Şiir
Küçük papatyacık
küçük papatya
Gün ışıdı o yemyeşil vadide
Doğa yeni bir bahara kucağını açıyordu
Bir küçük papatyacık vardı orada yamaçta
Gözlerinde yaşama sevinci okunuyordu
Nasıl sevinmesin küçük papatyacık
Seviyordu nergisi hem de delicesine
Bütün mevsim ona aşk şarkıları söyleyecekti
Nasıl olsa ömrü mevsim sonu bitecekti
Nergis de gülümsüyordu bütün kalbiyle
Kendisine aşık olan bu küçük sevgiliye
O da biliyordu yaşamak aşksız olamazdı
Koca bir ömür sevgisiz son bulamazdı
Ne olduysa işte o gün oldu
Gökyüzü aniden kara bulutlarla doldu
Arkasından korkunç bir yağmur bir de dolu
Çiçeklerin feryadını ne yazık kimse duymuyordu
Azgın rüzgarlar saatler sonra durdu
Bizim küçük papatyanın tam üç yaprağı kopmuştu
Bir de baktı ki nergis de yok yanında
Bu da mı gelecekti sonunda başına
Günlerce ağladı küçük papatyacık
Yalvardı yakardı tanrıya ama hepsi boşuna
Yemedi içmedi sonunda o da ölü bulundu
Çünkü sevmeden sevilmeden yaşamak asla olmuyordu
Bekir Sıtkı Bekiroğlu
- Toplam blog
- : 12
- : 695
- Kayıt tarihi
- : 13.08.09
1950 Trabzon doğumluyum. ABD de MIS konusunda Merkez Bankası adına lisans üstü eğitimimi tamamladıkt..