- Kategori
- İlişkiler
Kumsaldaki ayak izleri
Yıldızlar ve ay pırıltılarını denizin yüzeyine bırakıyordu. Deniz sonsuzluğa doğru uzanıyordu. Gidebilirdi, dalgalar hoplaya zıplaya sahile vurdukça onu çağırıyordu.
İskeleye bağlanmış sandal gibi denizin içindeydi ama gidemiyordu. İnce bir bağ sonsuzluğa açılmasına izin vermiyordu. Denizde aklı ama elleri kolları bağlı..
Ona, onsuz gitmek istemiyordu…
Uzun, ıslak kumsal boyunca gidip geliyordu..
Ayak izleri hep denize doğru kayıyordu… İstiyordu ama gidemiyordu..
Bastıkça ayaklarının altında kum taneleri dağılıyordu…Diğerinin ayak izi de ona eşlik ediyordu… Ama onunkiler daha silik, yüzeyde kalıyordu… Her adımda daha derinlere gömüleceğinden ağırlığını vermiyor, sanki basmaya korkuyordu..
Aslında o da, onsuz gitmek istemiyordu..
Balıkların sesi geceye eşlik ediyordu, biri duyuyor ayak izleri silik olan bazen duymazlıktan geliyordu..
Zaman zaman küçük bir bulut ayın üzerine gölgesini bırakıyordu…o zaman ince bir yağmur ayak izlerini siliyordu.. Yağmur ve dalgalar sildikçe o daha derin basıyordu… İzleri kaybolsun istemiyordu…
Ayak izlerinin, yıldızların altındayken tüy gibi uçuşan dansı, yağmurla hırçınlaşıyor adeta birbirileriyle yarışıyordu…
Kumsaldaki ayak izleri bazen yan yana denize doğru ya da deniz boyu yürüyor, bazen savaş meydanı gibi birbirine karışıyor bazen de tek bir noktada tek bir anda sadece öyle duruyordu….
İki ayak izi de birbirinden ayrı yönlere gidemiyordu....
Zaten bunca saçmalığın içinde birbirlerini bulmuşken zıt yönlere gitmenin hiç mi hiç alemi yoktu...
- Toplam blog
- : 78
- : 874
- Kayıt tarihi
- : 03.10.08
Yaş olarak 35 dolaylarında, bir arkeoloğum. Çoğu zaman eksileri artılarından fazla da olsa mesleğ..