- Kategori
- Psikoloji
Kurtuluş insanın içindedir.
Hani hep söylüyorum MB yazmaya başlamadan önce depresyondaydım diye... O zamanlarda ki hissettiklerimi, geçirdiğim sevimsiz günleri ara ara düşünürüm... Bazen her şeyin sona erdiğini, bir daha asla isteklerine ulaşamayacağını, çevrendeki insanların sana şaşkın ve üzüntülü bakışlarını, ve sana bunu hissettirmemeye çalışmalarını şuan sağlıklı olarak düşününce daha net görebiliyorum.
Ve şu an bazen yine yakın dostlardan duyduğum sözler oluyor. Depresyona girecek insan olarak en son seni düşünürdük diyorlar... Bu kadar neşeli, bu kadar canlı, ailesine ve çevresine güçlü şekilde hakim olduğunu hissettiren ve kendinden emin görünen, kendine güvenen biri olarak, sen bile bu noktaya gelebiliyorsan, hepimiz risk altındayız diye sohbet esnasında konuşmalarımız oluyor. Herşey dışardan göründüğü gibi değil işte...
Eee tabiki her insanın olaylara karşı, duygulara karşı, hayatında ki ani gelişmelere karşı bir dayanma noktası vardır. İşte ben buna güzel bir örneğim... Dışarıdan ne kadar güçlü görünen insan olursa olsun, eminim ki onun içinde de fırtınaların, mutsuzlukların, zayıf noktalarının bulunduğuna... Ve günü geldiğinde o güçlü görünen insanda da bir şekilde boşalma olacaktır...
Bir zamanlar herkesin gıptayla baktığı işleri yapanın, o dönemlerde artık siz olmadığınızı düşünürsünüz. Artık hiç bir iş yapamayacağınızı, hayatınızın bittiğini ve hatta ölmeyi istersiniz. ölünce bütün dertlerinizin sıkıntılarınızın sona ereceğini düşünürsünüz... Ölmeyi dört gözle bekler olursunuz... Bir daha asla eskisi gibi olamayacağım düşüncesi zor gelir o dönemlerde. Zordur yeniden aynı kişi olabilirim düşüncesini kabul etmek... Şu an düşünüyorum da nasıl bu kadar sağlıksız düşünceler sarabiliyor insanı.. Ne kadar korkunç düşüncelermiş....
Sonra öleyim demeyle ölünmediğini görüyorsun, ailendeki eşin dostun yardım ediyorlar ve profesyonel yardım alıyorsun onların ısrarıyla ve daha sonra yaşantında seni hayata bağlayacak gelişmeler oluyor birden ve birde Milliyet Bloğun sayesinde, diyorsun ki kurtuluş insanın kendi içindedir...
O zamanlar ajandamın bir sayfasına şöyle birşeyler karalamışım.. Sanırım bir yerden okuyup o anki ruh halime bağlı olarak etkilemiş beni...
''Seni bu noktaya getiren acıdır. Bir türlü bırakmaz peşini. Unutmaz, hatırlatıcıdır, kin tutar, nefret eder, intikam ister. Ona gem vurmak ise zaman ister.''.. O zamanın çabuk gelmesini istiyorum..'' demişim umutsuzca..
Fakat şu an o zaman çoktan gelmiş gidiyor bile ve bende arkasından gülüyorum bütün olanlara...
Gerçekten kurtuluş insanın içinde...
Sevgiler.
- Toplam blog
- : 529
- : 3765
- Kayıt tarihi
- : 29.08.06
İstanbul'da doğmuşum... Dünyalar tatlısı bir kızım var... Herkesi kolay kolay sevemem... ..