- Kategori
- Anılar
Kuru Köfte'ye veda (!)
22.03.2010-Paris
Gitti. Artık eksik bir şeyler hissedip, ağır bunalımlara girip sayfalara bir şeyler karalamak istemiyorum. Elimden başka hiçbir şey gelmiyor ki. Bir baş ağrısı… Odamın neşesi olduktan, yatağıma kokusunu sindirdikten sonra, içime kazındıktan sonra çekti gitti tombul köfte. Gene yalnız, gene kimsesiz, gene gene gene! Düşünmüyorum, üretmiyorum, hissediyorum. Sadece hissediyorum. Gözyaşlarına boğuluyorum. Gerçeküstü yaşıyorum. Tezmiş, gelecekmiş, hayatmış… Artık ağlamaktan çok yoruldum. Bir şeylere takmak gerek gene. Çok üzgünüm. Tatsız bir akşam daha… Çok tatsız. Kokusuz, cıvıltısız, kimsesiz ve her şeyden de önemlisi sessiz. Çok sessiz. Güle güle köfte!