Küstü, kaçtı gitti kelimeler.

Heyecanlarımı diyorum sana

Uyandıktan sonra bir heves koştura koştura geldiğim "an"dan bahsediyorum ben

Hikayenin öznesinden, yükleminden, eyleminden, yazarından değil

Ben, benim içimdeki kelimelerden bahsediyorum

Saklandıkları sandığın içinden bir anahtar deliği bulup,

Oradan çıkmak istemelerinden bahsediyorum.

Bu mutluluğu yakalayıverdim önce

Çocuklar gibi şendim

Bir oyuncak aldım elime ama daha oynayamadan geri aldılar

“Bak ellerim bomboş kaldı”

Elinden oyuncağı alınan çocuk gibi üzülüyor, ağlıyorum işte o yüzden.

Kalemim elimde, bomboş sayfaya bakıyorum

Oturuyorum hiçbirşey yapamadan

Bekliyorum kelimelerimin gelmesini

Çünkü biliyorum yazmazsam sakinleşemeyeceğim,

Uyuyamayacağım

Ne zamanki kustum kelimeleri

O zaman iyileşecek kalbim..

Kelimelerim küstü kaçtı,

Oyuncağım aldındı elimden

Bir yerlere bir değer katacağımı hissetmiştim

Olmadı.

Hem piyanomu dinledim, hem kemanımı.

Hiçbiri işe yaramadı.

Belki şu yarımyamalak kalan hikayeye bişeyler yazmalıyım.

Korhan’ı, Sonat’ı, Haldun’u

Hapse girmeli Sonat Haldun yüzünden mesela.

Üşümeli.

Kim bilir belki, aşkı uğruna çocuğunu düşürdüğü adamın şimdi nerelerde olduğunu düşünür ağlar Sonat..

&&&&&&&&&&&&

Sanki bir bir pompalı tüfek ile göğsümün orta yerinden vuruvermişler gibi

Bomboş içim

Nefes alıyorum ama hissedemiyorum nefes aldığımı

Kocaman bir delik var göğsümün ortasında

Ama acı yok

Nefessiz yaşıyorum.

Haydi kelimeler, çıkın gelin artık saklandığınız yerden.

Yazmak bir tutku benim için. Yıllardır yazmayı seven biri olarak, bilgisayarın icadı ve gelişen t..