- Kategori
- Gündelik Yaşam
Lakayt İyiler
İyi insanlar gurubunda yer alıyorlar. Hatta takdir de görüyorlar. Tamam zararsızlar ama duygu yok.
Hiçbirinden bir kötülük görmedim ama sevmiyorum, insan sıcaklığı vermiyorlar.
Bir şey yapmaları için bir şey olması gerekiyor yoksa orada duruyorlar.
10 yıl sonra gidiyorsun daha dün gelmiş gibi davranıyorlar. Toplum tarafından eleştirilmiyor hatta örnek alınıyorlar. Ne kokar ne bulaşır gibi sözler var sadece.
Ne merak ne heyecan, he he diyen tipler. Baktığında mükemmeller, çoğu başarılı. Ben sevmiyorum böyle kendine yaşayan insanları!
Gülü bahçeme girsin dikeni gözüme batsın, razıyım rahatsız etsin; ne kadar gereksiz lüzumsuz insanlar bunlar, yemişim kusursuzunu zararsızını!
Evrenin heykelleri aramızda dolaşıyorlar işte!
Efendi filan diye saygı duyuluyor, sevmediğim kimseye saygı duymam, gözlerinin içi gülecek anlamam!
Yararlıymış faydalıymış, iyi insanlarmış, kimseye zararları yokmuş…
Varlıkları beni rahatsız ediyor, dünya heykel müzesi değil!
Sarılamazsın, elini tutamazsın, birlikte resim çektirsen vesikalık çıkar.
Bunlardan birine yanlışlıkla âşık oluyordum, tablo gibi. Bir sürü espri yaptım birine bile gülmeyince yol verdim, duvara mı asacağım!