- Kategori
- Şiir
Liman

Soluğunun kıyısına yaslanmış bir nefes
Umursar mı yüzlerce kilometreyi,
Kanayan, kanatan, sızlatan Eskişehir’de ?
Hangi tavrın sonucuyum bilmiyorum?
Rönesans’ımın hangi evresiyim?
Yokluğun devrimimdir;
Varlığın, bağımsızlığımın ilanı…
Gizil bir çığır kenetledi düşlerimi,
Ruhunun deryasına…
Al hadi iç şiirimi …
Ateşi ilk gören insanın çağdaş yüzü,
Monalissa’nın sırrı,
Ve bir güz kemanının esintisi kadar
Betimsiz bir anlatı
Sınırlarının tanımı…
Al hadi öp şiirimi …
Soğuk, kalabalık, yalnız bir çift göz…
Sarsıntım, umursamazlığım,
Teninin acısı, ürpertici yokluğun,
Kaşlarının yayı, gözlerinin dehlizi,
Zülfikar keskini bakışlar,
Ve bir ümit benliğimi cezbeden…
Al hadi okşa şiirimi…
Fırtına diner elbet,
Limanımsın sığındığım…
Kurtuluş BİLGİLİOĞUL