- Kategori
- Siyaset
Lübnanlaşma - Etnik ve mezhepsel ayrışma ve Türkiye
Yaşları 55 ve üstü olanlar o günleri çok iyi anımsarlar.
70’li yıllarda tek televizyon kanallı dünyamızda TRT haberlerinin her gün en büyük ilgiyle izlediğimiz anları Lübnan iç savaşına ilişkindi.
Beyrut’taki çatışmalarda her gün en az 100 kişi ölürdü.
Çatışan taraflar dinsel ve mezhepsel düşmanlık içindeydiler.
Hıristiyan Falanjistler, Dürzi milisler, Şii Emel Örgütü, FKÖ… gibi din-mezhep-etnik farklılıklarına dayalı örgütler çatışıyordu.
Ülkemizde de etnik ve mezhepsel aidiyet duygularından beslenmeye başlayan siyasi kamplaşma şükür ki silahlı çatışma boyutunda olmamakla birlikte Lübnanlaşma diyebileceğimiz bir görünüm vermeye başlamıştır.
Türkiye’miz AKP iktidarına giden 3 Kasım 2002 seçimi süreciyle birlikte siyasi saflaşmada sınıf çıkarları ekseninden çok etnik ve mezhepsel farklılıklara dayalı bir bölünmüşlük girdabına sürüklenmiştir.
AKP’nin oluşumuyla beraber Milletimiz siyaseten, etnik ve mezhepsel temelde ayrıştırılmış, insanlarımız oy verecekleri siyasi parti tercihlerini kendi ırklarından-mezheplerinden oy alma durumlarına göre yapmaya başlamışlardır.
Bugün gelinen noktada Türk Ulusu siyasi olarak artık ana etnik-mezhepsel farklılıklara dayalı 4 büyük parçaya bölünmüştür.
Söylemleriyle sık sık “Zerdüşt, Alevi, Şia, Nusayri…” gibi sözcükleri hakaret anlamında kullanarak bu inanç gruplarına karşı ötekileştirici bir dil kullanan AKP siyasetini tamamen “Sünni” kimlik üzerinden yürütmekte olup oy tabanının tamamı aidiyet anlamında birincil kimlik tanımlaması olarak kendini “Müslüman-Sünni” olarak konumlandıran kesimlerden oluşmaktadır.
Konjonktüre bağlı olarak zaman zaman az sayıda Türk solcusundan da oy alabilmekle birlikteHDP sadece Kürt’lerden oy alabilmektedir.
Devlet Bahçeli liderliğinde bölücülere karşı olmakla Kürtlere karşı olmayı birbirine karıştıran ve Kürtleri de kapsayan birleştirici bir milliyetçilik söylemi yerine Kürtçü partinin endişelendirdiği Türk’lerden başkasının oyuna talip olmayan MHP Türk ırkı partisi algısında oy tabanını kemikleştirmiştir.
CHP’’de Atatürk sevgisine dayalı Alevi sadakati, Genel Başkan Kılıçdaroğlu’nun Alevi olması bahane edilerek mezhepçi söylemlerle AKP’nin yarattığı algı sonucunda artık neredeyse sadece Alevilerin partisi olarak bilinir olmuştur.
Özetle, bugün artık AKP Sünnilerden, CHP Alevilerden, MHP Türklerden ve HDP Kürtlerden başkasından oy istemez hale gelmişlerdir.
Bu algı içerisinde kullanılan oy tercihlerinin partiler arası geçişkenliği de kalmamıştır.
CHP oyları yüzde 20-25, MHP oyları yüzde 12-16, HDP oyları yüzde 7 – 11 ve AKP oyları da % 38 – 48 aralığında kemikleşmiştir.
Bu 4 partinin son on yıldaki seçimlerde bugüne kadar almış oldukları en düşük oy oranları yaklaşık yüzde 80’dir.
Yani yüzer gezer oy oranı % 20’dir.
Bu % 20’lik oyların seçimden seçime bu 4 parti arasındaki akışkanlığında dahi etnik ve mezhepsel bölünmüşlük başlıca belirleyicidir. Şöyle ki, oy kaymaları daha çok AKP-MHP ve CHP-HDP ikilileri arasında olmaktadır.
Bu ayrışma çok tehlikelidir.
Yaklaşık 50 yıldır yapılan provakasyonlar çok şükür henüz bu büyük çatışmayı yaratamamışsa da, şer güçler bu çabalarından geri adım da atmamışlardır. Dış güçlerin ülkeyi bir iç savaşa sürükleme çabalarında derinleştirilecek olan kamplaşma ve çatışma işte bu eksenlerde olagelmiştir, öyle devam edecektir Komşularımızda yaşananlar ve her geçen gün dozu artan terör düşünüldüğünde bu tuzağın ülkemize kurulmasından endişe edilmemesi aymazlık olur.
Siyasilerimizin basiretleri ve söylemleri bu ayrışmayı büyütme dışında bir amaç taşımamaktadır.
“Lübnanlaşma” olarak isimlendirilebilecek bu tehlikeli faylanmanın ivedilikle ortadan kaldırılması ikbalimiz açısından şarttır.
Siyasi saflaşmanın gerçek bir demokraside olması gerektiği gibi etnik ve mezhepsel temelde değil sınıf çıkarları ve aidiyetleri etrafında gerçekleşmesi sağlanmalı, siyasi partiler buna göre yeniden oluşturulmalıdır.
Atatürk Ulusçuluğu ve Laiklik bu bölünmüşlüğü ortadan kaldırmaya yarayabilecek tek çatıdır.
Ayrılıkçılık, mezhep tahakkümü vb. hevesler peşinde koşan herkes aklını başına almalıdır.
Suriye’de ve Irak’ta yaşananlar ortadadır. Kafaların değiştirilmemesi halinde bu ayrışmadan medet uman hiç kimse bir fayda sağlayamayacak, aksine hep beraber yok olunup gidilecektir.
Kenan IŞIK
- Toplam blog
- : 432
- : 2964
- Kayıt tarihi
- : 16.05.07
Mülkiye mezunuyum. Emekli müfettişim. Ankara'da yaşıyorum. S'oligarşi isimli kitabı yazdım. Kitap..