- Kategori
- Şiir
Mahşer yeri

Hoşça kal sevdiğim hoşça kal......
Küçükken annem oynatmazdı ateşle, alırdı elimden kibriti
Oysa demedi ki aşk ateşiyle oynanmaz koru kendini.
İşte bak; gördün mü deneyerek öğrenmenin bedelini,
Demek ki neymiş: "ateşle oyun olmazmış sevgili"….
Yanıyorum içimde bir yangın var sanki,
Söndüremiyor gözlerimde ki yaş seli.
Buz gibi sözlerin bile kafi gelmiyor.
İçimdeki ateşin etkisi tüm yüreğimi çevreledi.
İmdat çığlıkları duyuluyor kalbimden
Kurtar diyor sevdiğim
Duy sesimi, gel hadi
Her yer mahşer yeri sanki
Tek sensin kurtarıcı meleği…
Geldin mi sevgilim bir rahatlama hissediyorum...
Bedenimden tüm damarlarım boşalıyor gibi
Uykum geldi uyuyabilir miyim sar beni
Üşüyorum ısıt hadi.
Neden herkes aşağıda duruyor?
Gökyüzünde ne arıyorum ben, insanlar niye ağlıyor ki?
Beni neden kimse görmüyor, sesimi duymuyor
Bebeğim bak buradayım, ateşler içinde yanarken bile seninleyim…
İnanmıyorum ben öldüm mü? bu yüzden mi bu tören?
Bedenimi mi götürüyorlar; ayırıyorlar, Senden tamamen…
Olsun be kara gözlüm;
Severken yar olmadım, belki ölüm de kavuşurum sana
“Ölmek var dönmek yok” , gözüm arkada kalsa da
Sana sevgim ölümüne bu böyle biline
Gerçeğime uzaktan sevgilerimle…
İşte gidiyorum yalan dünya
Yarsız soğuk cehennemime…
Bekliyor olacağım cenneti getir bana
Bu dünyada yandım yakma diğer dünyada…
"Hoşça kal sevdiğim hoşça kal"
Beni sakın unutma…. (CyLn)