- Kategori
- Şiir
Mandal

herkesin hayatı berbattır..yeter ki doğru yerden bakmayı bil..
Su yüz derecede kaynar,
bendeniz kırk derecede fokur fokur fokur
..
Adamın teki kırk yılda bi gelir
"Sizin gibi yüzü hep gülen birini görmedim" der gözleri faltaşı
Arkada mustafa kıskıs ve-daha-kıs güler
Öbürünün kulaklarında ateş, çıkar gelir karşıma
Arkasına bir kalıp buz koyar gönderirim
mustafa şaşışaşı ve-daha şaşıbeş bakar da kalır
"Keşke kalbini de böyle hep suyun yüzeyinde tutabilsen..." der..
..
Sonra biri çıkar karşıma
Nefret ettiği hayatı oynarım
Hayatını
Bir afır bir tavır
Bir süklüm bir püklüm
Nehirden kaçar
Tekrar ölene kadar...
..
Su eksi dört derecede donar
bendeniz kırk derecede kıtır kıtır buz
Aklımın iplerinin uzunluğundadır mesele
..
Haklı ve suçsuz, sadece cahildir müsterimiz hatice abla
Özürler dileyerek beni çok sevdiğini söyleyerek
Onu da ağlattım ya..
Bi de üstüne oğluna beğenmez mi
Deveyi diken misali..
İnce sızım hatice ablam, cız cız yüreğim..
..
Sonra biri vardır aklımda
Hayatımı oynadığım
Mandalla, çamaşır ipinin en havalı yerine astığım
Bir rüzgar çıkar
Mandal kuytuya alır, kurur gider
Tekrar ıslatana kadar
..
Keşke kalbimi de suyun yüzeyinde tutabilsem mi...
Boşver
Olduğu kadar...