- Kategori
- Şiir
Maskeli dostlar
Aynı kaderler aynı yollarda buluşur,
Kesişen çizgiler uçuşur alın yazılarına,
Sonra çıka gelir yaşlanmış hüzünler,
Kapılar kapalıdır,
Anahtarlar ise şimdi kar altında…
El değmemiş zamanın iplerine,
Asılı kalmış ıslak umutlar,
Meğer kaç yerimden kırılmışım,
Yerli yersiz, günahlar giydirilmişim,
Şimdi bir ben daha ağlar,
Çaresiz kalır zamanlar, etrafı sarmış çoktan yalanlar...
Oysa çiçekler ekmiştim arka bahçeme, herkes için...
Kaç kat maske takılı yüzleri göremedim,
Say say bitmez sırtımdan vuruluşlarım,
Lütfen doyun artık gözyaşlarıma,
Kan ter içinde kaldım bakın,
Kırıldı kolum kanadım,
İğneli hırka vermeyin sırtıma,
Bari bunu bana yapmayın…