- Kategori
- Şiir
Mavi gözlü dev

resim netten
Minnacik bir kadin sevdi.
Kadinin hayali minnacik bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanimeli
açan bir ev.
Bir dev gibi seviyordu dev.
Ve elleri öyle büyük isler için
hazirlanmisti ki devin,
yapamazdi yapisini,
çalamazdi kapisini
bahçesinde ebruliii
hanimeli
açan evin.
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacik bir kadini sevdi.
Miniminnacikti kadin.
Rahata acikti kadin
yoruldu devin büyük yolunda.
Ve elveda! deyip mavi gözlü deve,
girdi zengin bir cücenin kolunda
bahçesinde ebruliii
hanimeli
açan eve.
Simdi anliyor ki mavi gözlü dev
Dev gibi sevgilere mezar bile olamaz
bahçesinde ebruliii
hanimeli
açan ev.
Nazim Hikmet
Bu şiiri her okuduğumda hep etkilenir ve sorgularım neden diye !!!
Neden !
Biliyorum şimdi günümüzde azla yetinmek imkansızlaştı... Niye çünkü cabukca tükeyiyoruz herşeyi ve bu durumu sürekli olumsuzluk olarak dile getirmemize rağmen aynı hızla tüketiyoruz, hiç azaltmadan büyük bir tempoyla hem de.
Kötü olanda sadece yeme, içme ya da giyim tüketimi değil. Sanki bu günlük ihtiyaca paralel sevgilerde bu şekilde tüektiyoruz... Sanki sevgi çok fazla sıradan çok fazla rutin ve sanki hayata bir anlam katmayan birşey miş gibi hissettirir oldu..
Sevgi tüketilebilir mi!!.
Şiir de ki gibi acaba sevgi mi yoruyor insanıda rahata kaçmak için tüketiyoruz diyebiliyoruz..
Sevmek, karşılıksız güzeldir.
Ben cağın dışında kalan tüm güzelliklerle,
sevgilerimle diyorum.
Gelincik.