- Kategori
- Şiir
Meğer sen yoksun diyeymiş

Dün akşam...
Koşuyolu hiç görmediğim kadar sessiz
Sanki bütün mahalle taşınmış gibiydi
Meğer.....
Sen yoksun diyeymiş
Meğer sen giydirirmişsin
Koşuyolu'na bahar rengini
Zor ikna ettim bu küçük mahalleyi
Her penceresinden hüzün dökülen evleri güldürebilmek için
Kan, ter içinde kaldım
Sadece akşam yemeğini arkadaşlarıyla birlikte dışarıda yiyecekmiş
Bir kaç saate kadar döner diye cami hoparlöründen yaptığım anons sayesinde
Bir kaç yüz gülümsedi
Bir kaç telefon çaldı
Yine de senin olduğun akşamlar gibi olamadı Koşuyolu
Hiç bu kadar hüzünlü görmemiştim
Bahçeleri, sokakları, evleri
Bir kaç saatliğinede olsa
Bırakıp gitme bu mahalleyi