Mektup

CAN UMUT

Mutluluğu çağıran sesin, yüzün işte uzaklarda. Uzaklıklar çoğalsa da yaşanmışlıklarımız var yüreğimde. Duyar gibiyim sesini, görür gibiyim yüzünü.

Yaşadığın o mutlu

Sevi

Sarıyor sesi

Sürüyor yolculuk

Yaşamın buz çağında

Taşır başka denizlere coşkuları

Yeşerir yürek

Kahkahalar doluyor kuşevim

Gün uzuyor.

Yaşamı iyi kavrayınca umutsuzluk hep uzak olur. Başaramayacağın iş, aşamayacağın engel kalmaz. Bunun yöntemi bulunduğun konumda verimli olmaktır. Olanaklarını kullanırken çalışmalarını sürekli kılmalısın. Tüm bunları yapacak yeteneğin ve kararlılığın olduğuna inanıyorum.

Yaşamın ucunu bırakmayacaksın. Güzellikleri  yakalamak kolayla zorun, bilmekle bilmemenin iç içeliği gibi kişiye yakın ya da uzaktır. Sen güzelliklere yakın, başarıyı hak eden olacaksın.

Özlem yaşamı anlamlı kılan başka duygu. Kişi bedensel olduğu kadar tinsel yanıyla da özellikler taşır.  Mektubu okurken burnunun sızlaması, sevdiklerine yüreğinle uzanıp dokunmak istemen ne güzel değil mi? Diğer canlıları bilmem ama insan işte böylesine yücedir. Sen güzel duygularla bezenmiş, sorumluluklarını bilen can oğlumsun! İnanıyorum ki hep böyle kalacak, yaşamını mutlu kılacaksın.

Seziyor usla açılan

Kanat vuruyor sonsuz

Dengelere tutunuk erdem

Sığınır sabra

İnsan yaşamı hem uzun hem de kısadır. Bu da ne demek! İşte öyle! Bunu sana, yaşama düzeyin, belirleyeceğin amaçların, dünü aratmayan mutluluğun, dirliğin, sorumlulukların duyuracak. Şimdiden düzenli, ölçülü yaşam uzun yıllar bağışlayacağı gibi mutluluk, başarı da sunacaktır. Yaşamın gizi senin elerinde kişi nasıl isterse o öyle açar.

Sevgili Umut, sen benim oğlum, en yakın arkadaşımsın.Öyle de kalmanı istiyorum, diliyorum. Askerliği de yedin. Böyle değerli komutanlarla, arkadaşlarla ben de bir kez daha askerlik yapardım.

Bu yıl İzmit yollarında giderken seninle olan Sultanbeyli, Gebze yolculuklarımı anımsıyorum. Yine sabahları mercimek çorbasını içerken sen yanımdasın. Özlemle gözlerinden öperim.                                                       

Baban       

18 KASIM 2012’YE DÜŞEN NOT

Yaşam duyulan gibi yaşanabilse, başarılar da öyle gelse ne güzel olurdu!.. Can oğlum sevgilerimle!..                                                                                                                                                                                                                                                                                           Baban