- Kategori
- Şiir
Menfez

Yolda olma zamanı.
Sis ve kırağı birlikteler.
Pusu konmuş menfez üstüne...
Kokuşmuşluğun pazarında,
İhaneti silmişlerin elinden;
Güzergah çizilip verilmiş namlulara,
Hazırlar birazdan hedef bulacaklar.
Sisde her karartı yürüdüğünde
Fidanlar devriliyor...
Tomburcuklar koparılıyor.
Gölgeleri kayboluyor bedenlerinde,
Kırağı üstüne, düşen düşene...
Doymamış bu topraklara,
Kanlarını akıtıyorlar.
Ve ağıtlar bırakıyorlar geride.
Yol, zaman ve olmak.
Üçünde de bir ayrılık,
Benlikte yas, bitmeyecek kin,
Sürekli saklı artık.