- Kategori
- Şiir
Menzil Yeredir
Doğan girdi doğru ölüm menzilde,
Gerildi ömür, gerisin geriye
İnsan çaresiz henüz dirilmeye
Akıl başka yerde iman dillerde
İnsan ömrü namluda hazır mermi
Ana rahminde başla, hücum emri
Yola çıkan insan, yolculuk geri
İnsan, onca ölüye yolcu der mi?
Yol yordam, Cennet’le Cehennem,
Öbür dünyada da ödül var madem
Ödül isterken, doyamaz dünyaya
Yeri göğü alır, kendi layık ya
Üzülsen, yansa yüreğin kavrulsa
Dimağın dumur, dillerin tutulsa
Hasadın yel savurur buğday kalır
Doğarken ölürsün, senden ne kalır!