- Kategori
- Gündelik Yaşam
Merhamet'ten Maraz Doğmaz

Değerli Dostlar;
Nerdeyse inandık merhamet'ten maraz doğacağına.
Lütfen !
Bu kocaman bir yalan,
acımasız bir yakıştırma..
Ne güzel'de sindirmişiz içimize bu iftarayı ya da yalanı.
Bununla beraber bir çok kirli değer yargısı yaşamımızda yer tutmuş.
Düşünüyorum'da insanın başına gelecek çok sevimsiz ve çekilmez bir şey merhamet duygusunu pratiğine aktaramamak.
Yoksa merhametli olmayı zaaf ya da zayıflık olarak mı algılıyoruz diye endişeye kapılıyorum.
Şaşırıyorum çoğu kez, insanlar o denli fırsatcı ve acımasız oluyor ki.
Merhamet duygusunu yitirdiğin'de beraberinde bir dolu hoşluğu'da kaybediyor.
Kaybettiği bu güzelliklerin yerine çok daha pahalı ve ağır bedeller ödeyerek taşıması zor ve
maliyeti epeyce yüksek zırvalar alıyor kendisine.
Yığınla yalan, abartılı dengesiz bencillik, doyumsuzluk, biriktirme hırsı, paylaşamama, hazımsızlık, ifrat(abartı) vs vs vs...
Ne gerek var bu denli ağır yüklerin altına gönüllü girmeye.
İnsanın doğasında olan (bedavadan insana verilmiş) merhamet duygusunu yerli yerinde
beklentisiz, ahlaklı ve akıllı kullanmak çok mutlu edecek insanları.
Merhametini yitirmiş insandan hiç bir halt olmaz diye düşünüyorum, başka bir deyimle inanıyorum.
Bu yazım biraz ağır kaçtı farkındayım ama ne yapayım etrafımda o denli dengesini kaçırmış örnek var ki, yoruyor insanı.
Bazı insanlar dünya'da yanlızca kendileri var mış gibi yada dünya sadece kendileri için yartılmış gibi yaşıyorlar.
İnsaf ve ahlaklı akıl diyorum başka bir şey demiyorum,
aklın'da ahlaksızı var tabiki:)
İnsanlar ısklamasın istiyorum doyumlu tatları, tarifli güzellikleri...
Sevgilerimle, selamlıyorum sizi.