- Kategori
- Şiir
Mevsim kış
İnsanlık aydınlık sabahlarını yitiriyor usul, usul.
İnsanın içini karartan bulutların kasveti var
Gökyüzünün maviliğinde…
Yağmur ha yağdı ha yağacak.
İncecik bir sızı yokluyor boşluğunu insan yüreğinin.
Hüznün bütün koşulları hazır!
Nedenini bilmediğim bir keder akıyor damarlarımdan.
Kalbimin üstünde ayrılık ağrısı,
Yüzüm ömrümün aynası,
Düzlükler yokuş, yüksekler korku,
Uçurumlar yıkıntılarla dolu olsa da.
Yaşamak bir nefes değil mi?
Her şeyi iyi yanından görmeyi kim öğretti bize?
Acıyı görmeyen insan,
Umutsuzluğu yaşamayan,
İliklerine dek kederin işleyip yaralamadığı bir insan,
Mutluluktan, umuttan, sevinçten ne anlar?
Gökyüzünü görmeden, denizi görmeden
Maviyi anlamaya benzemez mi bu?
Bir güz düşün ki, ilkbaharı olmamış, yazı yaşanmamış.
Böyle bir güzün hüznü, hüzün müdür?
Başlamanın bir anlamı varsa bitişi göze almak,
Bitişin bir anlamı varsa başlangıcı olmak,
Bir nefes değil midir yaşamak?
Yorgun Kalemim
- Toplam blog
- : 464
- : 208
- Kayıt tarihi
- : 02.11.16
Merhaba Sevgili Okurlarım; Kendimden bahsetmek istiyorum. 1954 yılında Karamanın Esentepe köyünde..