Mihrabımsın

Her anı, hali hazdan, o güzeli özlesem;
Bahçede, koridorda, akseder hevesiyle.
Bir anıdan canlanır o en tatlı sesiyle.
Nerde olsam, baksam, o, mihrap gözler önünde.

O rüya duruyor, beş vakit şevk zamanında.
Neşeyle oynuyor, o gül aşkın şarkısında
O bahar varlığıyla, sonsuz yaşar gönlümde
Hayran eden bu güzeli, sarmalı, öpmeli de…

Kalbim yerli yerinde, mihrap yerinde değil
Mekânı, kararı yok, nazı bitmez pek ehil
Durup bir takdir et yorma sevgilim beni
Mihrabımsın diyerek aziz tuttum hep seni

Sense ayrılık verdin, başka bir keremin yok.
 Çiçek elimde kaldı,  koklayan, seveni yok.
Neden attın kuyuya, eller neden semada?
Seni yaşatan sevgi, unutuldu kenarda.

Niçin ağlayayım ben, neden çekelim hüzün?

O, miraca yükselmek, gülmek ne tatlı öğün.

Feyizli nur, parla bir, açılsın bahtım, önün.

Yerlere atıp ezme, üzme ağlatma bugün.

Sevgilime sırt dönmem, yaban güller derleme.

Ezberleme el ismi, hicran istemem verme.

Bir doğru yol, çare bul, vuslata doyur beni

Mihrabımsın diyerek aziz tuttum hep seni.

   Abdullah Bedeloğlu