- Kategori
- Şiir
Müjgan
Vakit zemheri..
Bir köşebaşı istasyonuydu bedenimin konduğu.
Kaldırımların çökertisinde hissedilen rüzgardı, kulağımdaki yankı.
Lakin başka seslerdi bu işittiğim
Başka kokuydu bu duyduğum..
Müjgan..!
Kokusu, yağmurun toprağa varışı gibiydi adeta ;
damlaların, birer birer ve usulca...
Tavrı, sanki yaşamın sonuna gelmişim de tekrar doğrulmuşum gibi ;
yılların avaz kalabalığında çırpınarak...
Ve bakışları, Güneşin ufkun yamaçlarına gülümsemesi gibiydi ;
denizin mağrur çıplaklığında...
Somut bir yalnızlıktı bu yaşanılan
Zamanın, kabına sığmadığı istasyonda.
Ya o binip gidecekti ilk otobüsle
Yahut ben haykıracaktım, beyaban kaderime rest çekerek.
Ne otobüs geldi
Ne de ben haykırabildim
Saat yarımı çoktan geçmişti
Ve Müjgan çoktan çekilmişti gözlerimden...
Müjgan..!
Sokakların onurlu irtifası
Küfrün, edebe muhtacı
Bahşedilenim...
- Toplam blog
- : 9
- : 105
- Kayıt tarihi
- : 01.10.17
Sosyoloji/ 24 ..