- Kategori
- İş Yaşamı - Kariyer
Mutlu insanlara dönüşmek

Bugün bir seminerim vardı…”Olumlu düşünmek ve olumlu yaşamak” başlıklı..Benim açımdan çok keyifli ve güzel geçen bir çalışmaydı..
Çalışmadan bana kalan şu oldu..Bildiğim bir bilgi daha da sağlam temellere oturdu zihnimde…O da şu;insanlar çoğunlukla sevmediği işleri yapıyorlar ve mutsuz yaşıyorlar…Olumlu düşünebilme istekleri ve inançları bile kalmamış..Mutlu olabilmek severek yapılacak bir işte çalışmakla mümkün…
Dün yaşadığım başka bir olayda da iyice belirginleşen bir durum bu…Kızımın ortodonti tedavisi için dişçiye gittik randevu saatimiz 19:00, ellerindeki listeye göre 16:30, bizi doktorun yanına çıkartan görevli ve diğer görevliler bizim orada beklediğimizi göre göre , üstelik “iyi akşamlar “bile demeden kaçar gibi hastaneden çıkarken , ben biraz tahminlerim sayesinden doktoru kaçırmadan muayenemizi olduk.. İşimiz bittiğinde saat 20:20 idi ve bunun çok uzun bir kısmı bekleyerek , diğer kısmı da olan biteni hastane sahibine aktararak geçti.Hastane sahibine hem durumu, hem genel gözlemlerimi anlattığımda bana içtenlikle şöyle bir açıklama yaptı “her hafta eğitimler düzenliyoruz, bu eğitimlere de çok paralar ödüyoruz…”Bu cümleden sonra şöyle söyledim…O halde en kısa zamanda bir” çalışan memnuniyeti “ araştırması yaptırın çünkü, sizin personeliniz , yüzüyle , bakışıyla, davranışıyla buradan memnun olmadığını gösteriyor, hem eğitime harcadığınız paraya, hem de buraya harcadığınız paraya yazık dedim…
Bu iki yaşanmışlık çok çarpıcı bir gerçekliği bizim önümüze bir kez daha getiriyor..
İnsanlar neden mutlu olacakları ve sevebilecekleri kendilerine uygun bir iş seçmezler?
Mesleğe yöneliş sürecini yakından bilen biri olarak , o dönemde kontrol dışı gelişen ve bilinç eksikliğine sahip olmanın da etkisiyle yanlış adımlar atılmasını anlayabiliyorum…Demek istediğim ÖSS ve tercih döneminde duygusal nedenlerle ve belki de gencin kendini tanımadan ve kendi gerçekliğini sorgulamadan gerçekleştirdiği bir yöneliş var…
Bunu bir kenara bırakıp ilerleyen dönemlerdeki duruma yaklaşmak istiyorum…
Öyle ya da böyle bir eğitim alındığını ve bir yerde çalışıldığını düşünelim..
Mesleğimizi de sevmiyor olabiliriz, çalıştığımız yeri de..
Peki bunlar mutlak yani değişmez şeyler midir? Bunları değişmez-değiştirilemez yapan nedir? Kimdir? Bu aşamada bile olsa yapılabilecek hiçbir şey yok mudur? Eğer çalıştığımız yeri sevmiyorsak ve orada bulunmaktan hoşnut değilsek, katlanmak gerekir mi?
Yapılabilecek hiçbir şey yok mudur?
<ı>Sizin bir çıkar yol görememeniz, bir çıkar yol olmadığı anlamına gelmezı><ı>. ı>Sözü geldi aklıma…
Mutsuz yaşamak ve yapılan işte de başkalarını mutsuz etmek çok büyük bir sorumluk, değil mi?
Şöyle bir noktaya dikkat çekmem yaralı olacaktır, bir sorun ya da sıkıntı yaşanırken içinden çözümü düşünmek ve bulmak zordur. Meseleye dışarıdan bakabilmek ise çoğu zaman zor olmakla beraber, çözüm konusunda yardımcı ve açılım sağlayıcı olabilir.
Yetişkinlerin de kariyer planlamaya ihtiyacı olduğunu ve atılmış adımların değiştirilemez olmadığını söylemek isterim…
Mutlu insanlara dönüşmek mümkün, önce sorgulayalım sonra harekete geçelim, bunu başarmış biri olarak , ben buradayım..