Mutlu musunuz? - II

'Mutlu musunuz? ' Başlıklı yazımda bahsettiğim konuya eklemem gerekenler var. Düşüncem değişmedi hala yazdıklarım gibi düşünüyorum fakat dediğim gibi eklemek istediklerim var. 

Gerek düşündüğümde gerek aldığım yorumlar ile fark ettim ki bir yerde bilgi vermeyi unutmuşum. O da mevkiisi ne olursa olsun o çorbada tuzu olan insanlar. Daha önce yazdığım gibi unvana göre değerlendiriliyor ama şu unutulmamalı ki çalışanlar olmasa hiç bir iş tam oluşamaz. Siz bir pantolon üreteceksiniz diyelim. Evet şirket sizin olduğu için size ihtiyaç var haklısınız ama sizin yanınızda iplikçide çalışandan tutun da pantolonun ütüsünü yapan kişiye kadar bir çok insana bir çok emeğe ihtiyaç var. Çalışanlar olmadan sizin şirketinizin olup olmaması pekte önemli değil. 

Ortaya çıkan en ufak bir ürün bir çok çalışanın emeği ile oluşturulmuş ortak bir üründür. Fakat bu üründen alınan pay kişiden kişiye, mevkiiden mevkiiye değişiklik gösterir. Toplumumuzu genelde üzen budur, mutlu musunuz diye sormamın bir nedeni de budur. Pantolon örneğini ele alalım mesela ipliği üreten, dikişi yapan, ütüyü yapan kişiler asgari ücret ile çalışırken, sadece şirket sahibi olduğu için asgari ücretin bir kaç katı fazla maaş alır. Bu da takıldığım bir başka konudur. Biri temel ihtiyaçlarını bile karşılayamaz iken bir diğeri harcayacak yer bulamamaktadır. Sonuç olarak ikisi de mutsuzdur. Biri dediğim gibi harcayacak yer bulamadığı için diğeri ise kendi temel ihtiyaçlarını karşılayamadığı veya ailesini geçindiremediği için mutsuzdur. 

Bu da ülkemizde emeğe hak edilen değerin verilmediğini gösterir. Kimse yüksek maaş almasın demiyorum tabi ki patron da bulunduğu yere çalışarak gelmiştir emekleriyle gelmiştir veya babasından kaldığı için oradadır orasını bilemem ama benim yakındığım konu emek verenlerin, yorulanların, gerektiğinde gecesini gündüze katıp çalışan insanların emeklerinin karşılığını yeteri kadar alamaması ve bunun sonucunda zorluklar içinde yaşaması bununla beraber mutsuz olmasıdır.