- Kategori
- Öykü
Mutlu Son
Enginin geçmesini bekliyordu camda.
Sadece o mu? Yaşıtı olan diğer kızlar da.
Engin mert yağız bir delikanlı, gözü pek keskin bakışlı oldukça yakışıklı. Mahalledeki kızlara bakmazdı. Ama bütün kızlar ona hayrandı.
Bizim Ayşe başka bir yanıktı Engine.
Aşkından ölüyor biçare. Hepten deli divane...
''Bir şeyler yapmalıyım'' dedi. Ayşe kendi kendine.
Ne yapıp edip göstermeliydi kendisini Engine.
Yine bir sabah sokaktan geçiyor bizim deli yürek.
Ayşe kararlı, yürüyor Engine doğru gözlerine bakıp gülümseyerek.
Engin mahçup, Engin utangaç... Kaçırdı gözlerini Ayşeden.
''Bakmamalıyım'' dedi. Bu kız bizim mahalleden.
Peki bu hikaye biter mi bu kadar erken?
Engin kayıtsız mı kalır. Ayşe onu deli gibi severken...
Elbette Engin de vurulmuştu Ayşe'ye.
Yiğitliğinden sebeptir ki söyleyemez kimseye.
Ayşe farkındadır artık aşkına karşılık bulduğunun.
Engin de farkındadır Ayşeye aşık olduğunun.
İçine ateş düşmüştü bir şeyler yapmalıydı.
Hayalindeki yuvayı Ayşe ile kurmalıydı.
Her şeyin yolunda gideceğini sandılar.
Aileler ne düşünür hiç hesaba katmadılar.
İlk itiraz Enginin annesinden geldi.
''O' kız olmaz anası gibi cadalozdur'' dedi.
Ayşenin annesi evde kıyamet koparıyor.
''Benim Raziye'nin oğluna verecek kızım yok'' diyor.
Aralarındaki husumetten kimsenin haberi yoktu.
Çünkü kavga ettklerinde ikisi de çocuktu.
Mahallenin büyüklerini devreye soktular.
Bu iş olmazsa diye üzüldüler, korktular.
Ailelerin rızası ikisi için de önemliydi.
Onları razı edip ondan sonra evlenmeliydiler.
Sonunda aileler aralarında anlaştılar.
Ayşe ile Engin ise mutluluğa ulaştı.
Kurulsun düğün dernek çalsın davulla zurna...
Eğlenceler başlasın konvoyda susmasın kornalar...
Ayşe erdi muradına Enginle evlenerek.
Darısı tüm gençlere gönülden dileyerek...
Hikaye: Melek K.
- Kayıt tarihi
- : 15.04.17
Gazeteci - Yazar ve Tarihçi.. ..