- Kategori
- Şiir
Nasıl olmalı
Kökünden kanırtarak kokuşmuşluğu
Dökmeli çürük meyveleri dalından.
Güneşi indirerek geceye,
Canına okumalı karanlığın...
Umuda kolon atmalı insan.
Uzağı yakın etmek olanaklı bence.
Her eylem;
Varolanın sınırlarını aşmak olmalı.
Yürekleri sarıncaya dek
Gelecek denen sonsuz aydınlık...
Ussallığın derinliğinde büyümeli insan.
Güneşten, yıldızlardan emmeli bir de.
Büyüdükçe büyümeli bilincin mayası
Düşselliğimiz yaşamın bağrından çıkmalı...
(Değerli dost, Yücel Evren'in aydın kalemine....)