- Kategori
- Şiir
Ne zaman

Bir Sis Şemsiyesi Olmuş Gelecek,
Ne zaman güleceğim Allah'ım,
Sevmeye çalıştıkça dünyayı,
Terslklerle geçiyor hayatım,
Yarattın bendeki yıkıntıyı.
Bnim de sonu var bil sabrımın,
Bir avuç hayatım bitiyor bak.
Bitmeyen bu sıkıntılarımın,
Nihayeti hiç mi olmayacak.
Ya Rabbim gülmeye yokmuydu hakkım,
Ağlayacak mı hep bu kara bahtım,
Dertler elimde bak salkım salkım,
Sırça köşkümde ben benle rahatım.
Kalbimi bir el sıkıyormuş gibi,
Kalabalıkta kayboluyorum,
Yok kalbimin bilin hiç sahibi,
Yine de yaşamı seviyorum.