- Kategori
- Aşk - Evlilik
Neresinden tuttun bu aşkın
Dar ağacını bir çift ilmekten öte sanma.Bir çift söz dar ağacıdır saven insana
Ne yokluğunda yağan yağmurlarım hiç bu kadar ıslatmadı beni. Sen yokken beni savuran rüzğarlar yıkmayı başaramadı. Yokluğunda kocaman bir umuttun sen. Özlemle sevdiğim, sevdikçe bağlandığım umut. Bir gün bir yerlerde buluşacağımıza dair..Belki bir bulutun kanatlarında, belki eki bir çınar ağacının gölgesinde…Beklide akşam güneşinin batımda bir sahilde…Ben umut ettim sevgim büyüdü. İnanmadım ‘hiç gözden ırak olan gönüldende ırak olur’ sözüne. Aksine; görmeyen göz katlanır, yürek daha da bağlanırmış.
Aslında o ilk acıyla, seni sevmek ten vazgeçip, yeniden sevmeliydim bir başka adamı diye düşünmüştüm. Bir başka adamı severek o büyük aşkla karşına çıkmalıydım. Acıtmalıydım içini…Olmadı beceremedim…Ne seni silip atmayı, nede başka bir sevgide kendimi bulmayı beceremedim.
Baktığım her gözde seni aradım. Adını duyduğum anda içim titredi. Seni uzaklardan seyretmek sevdamı besledikçe besledi. Gözyaşımla, içimdeki hasretle, içimdeki yanık türkülerimle beslendi sevgin. Bilen dostlarım benimle gözyaşını paylaşırken, bilmeyenler ne derdin var hadi paylaş dediler. Ağladığım şarkılara namla veremeden. Çok defa sustum, defalarca yutkundum. Sevdiğim bir adam var diyemedim.
Bir resmin ve birkaç anıdan başka bir şey yoktu senden kalan bana…Birde birkaç acımasızca söylenen sözlerin. Büyüdüm büyüttüm kendimle sana olan aşkımı…..Bir umuttun ama hiç nu umudun gerçekleşeceğini düşünmemiştim. Yıllar sonra yeniden gözlerine bu kadar yakın olacağımı, yeniden gülen yüzündeki gamzelerine öpücükler konduracağımı düşünmemiştim. Karanlığın içinde ilk aradığım gözlerindeki o buğulu bakışlarındı. Hala aynıydı bakışların. Beni derinliğine iten, yokluğunda sevdanı büyüten bakışların.
Bu sefer ben kazanacağım , sevgim kazanacak dedim. Bu sefer günahlara ben asılacağım, yasakları ben deleceğim dedim. Fırtınaysa fırtınada savrulacak, ateşlerde yanacaktım. Bu sefer sessizce gitmeyecektim, susmayacaktım. Yokluğuna inat günlere, bu sevdayı yaşayacktım.
Ben bu aşkı her köşesinden tutup sarmalamaya hazırdım. Ya sen sevgili neresinden tuttun bu aşkın. Senin hep bahanelerin vardı. Ve hep geçerli nedenlerin. Beni korumanın adını, acımasızlık koydun. İçin yanmadan kaç defa hangi ateşlere attığını biliyor musun. Kaç defa beni çarmığa gerdiğini…Kaç defa en ağır suçlamalarınla dar ağacına asıp, sonra yeniden indirdiğini. En mutlu anlarımı darmadağın edip, en keskin kılıcını yüreğime acımadan salladığını hiç göreme din mi? Bunca yıl sonra seni bulmuşken, neden nedendi bu eziyet. ‘Seni seviyorum ama’… deyişlerin bin defa ölmekti bana. Sen neresinden tuttunki bu aşkın sevgilim.
Bilmezsin kaç defa yağmur altında toprak kokusuna, toprağa hasret bir ceset gibi, sana hasret sabahladım. Sevdiğin ne varsa onu yaptım. Sevdiğin yerlerde oturdum…Ben sırf sen seviyorsun diye, rakı bardaklarıyla konuşmayı öğrendim. Sen yaraladın beni acıttın. Ben her defasında sevginle onardım acılarımı yine sana geldim. Kaçıncı depremlerin bilmiyorum….Her deprem sonrası enkazdan ilk kurtardığım sen oldun.
Ben bu aşkı her yerinden sarmaladım, tuttum. Ya sen sevgili nesrinden tuttun bu aşkın?
Anlamadın mı hala.... Git dersen giderim. Ama sendeki beni alarak. Bendeki senle. Ne Yaşanmamış mutlulukları hayal erdim, çekilmemiş acılardan korkarım. Yasakları da, günahları da boynuma asar giderim. Kör ederim gözlerimi. Sağır olur kulaklarım. Lal bir dille leyla olurum. Ama ne bendeki senden, nede sevdandan vazgeçemem. Sevmiyorsan kal deme…Sevgide vicdan olmaz. Ya sever yürek yada sevmez. Dar ağacını bir çift ilmekten öte sanma. Bir çift söz , bir hece dar ağacıdır sevdalı insana. Git diyorsan giderim ama artık dar ağacında sallandırma. Ben her yerinden sarıldım bu sevdaya…..
Ya sen sevgilim, neresinden tuttun bu aşkın..Bir tek heceyle anlat bana….
- Toplam blog
- : 43
- : 589
- Kayıt tarihi
- : 07.03.07
Bu dünyada kimine eş, kimine kardeş, kimine evlat oldum. Evlatlar doğurdum. Sevdim, sevilmedim. S..