- Kategori
- Şiir
Ninemin çeyiz sandığı

Dantel örerdi ninem.
Gergeflere işlerdi en güzel çiçekleri
Papatyalar güller açardı genç kızların çeyiz sandıklarında
İlmik, ilmik yol bulurdu her bir iplik
Onun ince narin parmaklarında
Narin ama bir o kadar da yorgundu o parmaklar
Göz nurunu dökerdi ninem nakışlara
Aldırış etmezdi hiç aferinlere alkışlara
Ekmekti onun derdi
Torunlarını beslemekti
O ördü ellerin oldu
O varken yüzümüz hep güldü
Gülleri ellere verdi
Yağ tenekesinde yetiştirdiği karanfiller bize kaldı