Nisan ve insan

Nisan geldiğin de insan
Sanki yeniden doğar hayata
Yağmurlarla gönderilen ihsan
Yayılır canlılara, tüm tabiata..

Yaşama sevincinin çığlıkları
Çiçekler, böcekler ve otlar
Haykırışlar müjdedir anlayana
Ölümden sonra yine hayat var..

Nisan ve insan ve ihsan..
Coşkunun, sevincin adları
Dördüncüsüdür ki Rahman
Yokluk'tan var eden hayatları..

Yaratan ki Onundur ezel ve ebet
Nisan ruhunda saklıdır ebet müddet
İlkin var eden yine var eder elbet
Gerçekleşir beklenen "bas ü badel-mevt.."

Otların yeşili, kuşların sesi
Dalların donanması, dağların rengi
Duyuldukça çiçeklerin kokusu
Siliniyor ruhlardan, ölüm korkusu...

Ölüm yokluktur sanıyorsun ey insan
Oysa haykırıyor bak, sana Nisan
Canlanan otlar, yeşeren ağaçlar
Ölümden sonra yine hayat var..

Geçiyor üzerimizden nisan bulutları
Taşıyor bir haberci gibi umutları:

Çağlayan pınar, eriyen kar
Ölümden sonra yine hayat var...!

Edebiyat, kamu yönetimi ve gazetecilik tahsili... 27 yıllık eğitimcilik hayatından sonra emeklili..