Ödünç mutluluklar

Takma kirpikler mi taksam, baksam

Perdelemek için olanları?

Pembe gözlükler mi alsam

Kandırsam kendimi?

'Amaan boş ver’ mi desem

İnanmadan söyleyen her kadın gibi?

Nereden borç alsam?

Kiralık bulunur mu acaba?

Mutluluk demişler adına

Kolay mı bulmak?

Bulsam da anlayamadan kaçar mı acaba?

Güneş var bugün.

Yosun kokan sahilde kısa bir yürüyüş.

Ben kokan candan küçük bir öpücük..

Ödünç bunlar anladım artık…

Hüzün kovalıyor her daim ödünç mutlulukları.

Yakaladım seni derken ağlayarak uyanıyorsun pembe rüyalarından…

Gençlikteymiş hepsi

Ödünçmüş mutlu yıllar

Ödünçmüş mutlu anılar..

İstesem de kapanmaz yaralar…

Toplasam da yapışmaz kırılan vazolar…

Ben yokmuş benden başka.

Mutluluk yokmuş, yalanmış güvenmek aşka…

Ödünçmüş her şey bedenimiz gibi.

Tek ruhum benimle kalacak acımasız da olsa..

Ömrüm böyle geçecek

Kavuşmak öbür tarafta.

Her şey bir aldanma

Ödünç mutluluklarla…

Her şeyin anlamsızlaştığı, çarpıklaştığı günleri dehşetle izliyorum. Çocuklarımın geleceği için ol..