- Kategori
- Şiir
Öfke sanatı

Öfke sanat olmamalıydı.
ÖFKE SANATI
Bir Mayıs emekçiye bak zulüm oldu,
Sevgiyle açılan gonca gül soldu,
Öfke bir sanat değildir amma,
Sokakta öfke, bir sanat oldu.
Sorun vatandaşa memnunmu sizden,
Bir kötülük görmedi vatandaş bizden,
Bıktık sizin öfkeli icraatinizden,
Öfkenize dizgin vurunda gidin.
Milleti aç bırakmak ne haddinize,
Olmazsa çekin gidin evlerinize,
Sataşmayın sağa sola, bakın işinize,
Sekizinci sanat öfkeniz oldu.
Yalanlar dolanlar, dizboyu oldu,
Yanan ampulün, ışığı soldu,
Fukara açlıktan, isyankar oldu,
Giderken, fakirliği alında gidin.
Kıralmı zannettiniz, siz kendinizi,
Hor görmeyin, köydeki efendinizi,
Düşünüp eleştirin, birbirinizi,
Giderken türbanı, alıpta gidin.
Avrupaya milleti, köle ettiniz,
Arkanızı dönüp, kimseyi dinlemediniz,
Kafanıza göre adam, seçtiniz,
Giderken kara çarşafı, alıpta gidin.
Saygı olsa, insana, dayak atmazsınız,
Laikliğe de meydan okumazsınız,
Türklüğe Küfretmeyide, anlamazsınız,
Çıkarttığınız yasaları, alında gidin.
Değişmez kanunlara hücum ettiniz,
Aklınıza geldikçe ağanıza gittiniz,
Hastayı öldürmekten beter ettiniz,
Kahrolsun şu sizin öfke sanatı.
SÜMER