- Kategori
- Şiir
Öğrendim...(Yaşam sevgiliyi hasretle beklemektir)
Sevmek beklemek,
Sevilmeye sabretmektir…
Ben yeşilken kızarmayı
Bekleyen domateslerden
Öğrendim sevmeyi
Karanlıklarda güneşi beklemeyi
Yağmur yağmadan
Gül yapraklarında su damlası
Olmayı “öğrendim…”
Arıların çiçeklerle dansını
Gördüm gözlerinde
Leylaklardan zambaklardan
Sümbüllerden
“Kır çiçeklerinden”
Etrafında dönen arıların ben
Bütün güzel çiçeklerin aslında sen
Olduğunu “öğrendim”
Dört yapraklı yoncayı aradım
Üç kanatlı kelebekleri kovaladım
Seni ararken Adana sıcaklarında
Kışa girmeyi ayazlara rağmen
Beklemeyi “öğrendim”
Ve seni gördüğüm zaman
İçimdeki kanatsız kuşlar
Kanatlanıp uçtular
Civcivler yumurtalarını kırıp
Güneşe koştular
Tırtıllar kozalarını deldi
Kelebek oldum unuttum
Kısacık ömrüm olduğunu
Aşkla doldum sana sevgiyle uçtum…
Kulaklarımdan
Gözlerimden kokun fışkırdı
Baharın çarptı yüreğimi…
Sen su kokuyordun
Sen defneyapraklarından yapılan
Sabun kokuyordun ya
Ben nedensiz çıkarsız sevmeleri
Kanada benzeyen şeylerle
Uçmasını “Öğrendim” tüm bir ömür…
Böcek seslerinde kulağını
Çiçek renklerinde gözlerinin rengini
Portakal çiçeklerinde kendimi
Yüreğinin içinde
Henüz erimiş kar damlası kadar
Yer kaplayan ismimi
Aradım durdum…
Ama sen,
İçimde yıllarca lapa lapa
Yağan karları erittin gittin!
Biliyor musun senelerce
Sevdim sevmelerini bekledim
Özlemle sabırla…
Ben tertemiz duygularla
Ölene kadar “Seni” sevmeyi
Pamuk kozalarından “Öğrendim”
Domatesler çürüdü
Çiçekler soldu arılar bal yaptı
Pamuk kozaları iplik oldu
Yatak oldu döşek oldu
Kefen oldu
Sen hala seni çok sevdiğimi
“Öğrenemedin”
Yine de ben bu vicdansız acımasız
Hayat mektebinde
Seni sensiz sevmeyi de “öğrendim”
Erdoğan ÖZGENÇ
Adana 12.07.2013 10.38
Yaşam ”Sevgiliye hasret uyanmaktır…”
- Toplam blog
- : 846
- : 425
- Kayıt tarihi
- : 26.06.12
Emekli banka müdürüyüm ama kart vizitimde "insan" yazıyor. Adana'da ikamet ediyorum. Herk..