- Kategori
- Eğitim
Öğretirken öğrenmek
Kitaplığımın küçük bir bölümü
Değişik yaş grubunda ve farklı eğitim kurumunda öğrenim gören genç yaşlı kişilerle çalışıyorum. Onlarla birlikte çalışırken bazan bilgi dağarcığımın ne kadar yetersiz olduğunu ve üzülerek yazıyorum kendi ülkem hakkımda bile bir çok şeyi bilmediğimin farkına varıyorum.
" BEN HER ŞEYİ BİLİRİM." diyenlerimiz vardır. Özellikle kendimizden küçüklerin karşısında nasıl da bilgiç kesiliriz....Oysa bilmediğimiz o kadar çok var ki...
Geçenlerde bir orta okul öğrencisi ile çalışıyordu. İngilizce ders kitabında TÜRKİYE ile ilgili okuma parçaları vardı. Çok sevindim Türk mutfağı ve yemekleri hakkında yazılanları okuyunca. Mantının tarifi bile vardı. Kolay bir dilde yazılmıştı. Bir diğer okuma parçası ise SEVDİĞİNE ÇİÇEK VERME geleneği hakkında idi. Biliyor muydunuz ? Bu gelenek 17. yüzyılda TÜRKİYE 'de başlamış. Çiçeğin yanı sıra başka hediyeler de verilirmiş. Çiçeklerin her birinin farklı anlamı varmış. Bu gelenek bizim ülkemizden hemen Avrupa'ya yayılmış.
Çiçek verme geleneğini tabi ki biliyordum ama bizim ülkemizde başlatıldığını yeni öğrendim. Biraz utandım kendimden. Ama yeni bir bilgi edindiğim için de mutlu oldum.
Öğetmen olmanın, öğretirken öğrenmenin değerinin farkına bir kez daha vardım. O öğrencimin karşısında kendini derse iyi hazırlamamış öğretmen gibi hissettim ama açıkça ona bu tür bilgimin yetersiz olduğunu söyledim.
Her şeyi biliyorum diyen hiç bir şey bilmiyor galiba...
Yazılı basında ve diğer basın araçlarında özellikle gençlere yöneltilen soruları ve verilen yanıtları ızleme okuma olanağım oluyor . Özellikle üniversite öğrencilerinin sosyo- ekonomık ve siyasi konularda sorulan sorulara verdikleri yanıtlar beni düşündürüyor.
Kitap okuma alışkanlığmızı giderek yitiriyoruz sanırım. Internet televizyon vb yayın araçlarına o kadar çok zaman ayırıyoruz ki okumaya zamanımız kalmıyor gibi.
Kendimizi geliştirmeye yönelik kitapları okumak daha yararlı değl mi? Kitaplar çok pahalı alamıyoruz denildiğini duyar gibiyim. Ama kendi zevkimize göre yeni bir elbise, araba vb şeyleri alırken paramız yetersiz demiyoruz.
Kütüphanelerin geliştirilmesine karşı olan var mıdır acaba? Var ise üzgünüm. Yaşadığım yerdeki kütüphane her zaman her yaştan insanla dolu. Bazı günler küçük çocuklar için gönüllülerce okuma günü düzenleniyor. Her yaşta kitap ödünç alma olanağı var. Ülkemizde de benzer faaliyetler umarım vardır.
BANA BİR KELİME ÖĞRETENİN KULU KÖLESİ OLURUM demiş büyüklerimiz. Ben de çalışırken bana bilmediğim şeyleri öğrencilerime teşekkür borçluyum. Onların varlığı ile her gün kendimi yenilenmiş hissediyorum.
- Toplam blog
- : 397
- : 1111
- Kayıt tarihi
- : 16.05.07
1955 Niğde doğumluyum. Ancak Japonya'ya gelene kadar yaşantımın büyük bir bölümü Ankara'da geçti. Ka..