- Kategori
- Eğitim
Öğretmenim seni sevebilir miyim ?
Bugün çocuk sevgisinin ne kadar tadına doyulmaz, vazgeçilmez birşey olduğunu birkez daha anladım. Ama bugünkü farklıydı.
Ben gülümseyen ve çocukların gülmeleri için elinden geleni yapan, seven, sevdiğini ertelemeden belli eden, sarılıp okşayıp koklayan, kısacası sevgi konusunda saydam bir öğretmenim... Geçen yıl 4. sınıfları okuttuğum için hiçbir sorunla karşılaşmamıştım, çocuklarla birbirimiz çok iyi anlıyorduk... Çocuklar hiç çekinmeden bana doğru koşarak kollarıma atlayabilirler, doyana kadar öpebilirler, yüzümü seyredebilirler, elimi tutabilirlerdi; çünkü bilirim bunun nasıl bir duygu ve özlem olduğunu... "öğretmenler günü gelse de öğretmenimin elini öpsem" derdim içimden hep... "dokunsam yumuşak ellerine" diye... Ki eminim birçoğumuz da öyleydik.
Neyse bugünkü olaya geleyim... Bu sene 2.sınıfları okutuyorum. 2.sınıflar çocuklar daha bir çocuktur bilirsiniz, biraz şımarık, afacan derste ürkek, çekingen teneffüste birer atom karınca olurlar ya işte benim öğrencilerimde böyle... Henüz r harflerini söyleyemeyen tatlı şeyler işte.
Bugün eğik el yazılarını geliştirmek için yazılarını kontrol ederken, sıraya girmişlerdi... (bu arada toplam 45 öğrencim var) Asude yazısını kontrol ettiğim halde sıraya girmişti ve muhtemelen önündeki 20 kişiyi beklemesinin başka bir amacı vardı... Sabırla bekledi... Tam Asude'nin önündeki öğrencimin yazısını kontrol edip örnek bir yazı gösteriyordum ki... Saçlarımda küçük bir çift elin gezdiğini hissettim... Benim hissetmediğimi zannederek koluma girdi... Yüzüme bakıyordu... Ben belli etmiyorum elbette... Ne hissettiğimi anlatmama gerek var mı... Ki bu yazı Asude için...
Sıra Asude'ye geldi yazısı mükemmeldi... Aferin diyerek saçlarını okşadım yanağını kocaman öptüm... Göz göze bakıştık... İkimizin de gözleri parlıyordu..:) Allahım bu ne güzel bir duygu... Bu ne tarifsiz bir lezzet...
Ama tabi geride 44 tane daha vardı... Onlara da limiti bitmeyen bir sevgi yumağım olduğu için hazırlıklıydım ben de elbette... Kim korkar sevmekten öyle değil mi?
Korkak sevgilerin olmadığı, sevgilerin yüzeysel olmadığı, gülücüklerin içten, ellerin okşamak için kalktığı bir okul ortamının hayaliyle ve bu okulların çoğalması dileğiyle...
Saygılar... Sevgiler...
- Toplam blog
- : 13
- : 1286
- Kayıt tarihi
- : 24.08.06
Her şeye rağmen kişi yaşarken bile her şafak yepyeni umutları getirmeli, uçup giden hayallerinden bo..