Okullarımız, öğretmenlerimiz...

Çağ atladık, ip atladık, çay atladık, dere, tepe atladık... Hep atladık!... Atlamadık yer kalmadı. Okullar açtık, yollar açtık, köprüler, fabrikalar, hanlar, köşkler açtık... Hem açtık, hem atladık... Ardısıra törenlerle... On dört milyon öğrencimiz, altı yüz bin kadar da öğretmenimiz var. Okullar açık, sınıflar açık, sıralar öğrencilerle, çantalar kitaplarla dolu. Ne güzel!...

Çağ atlaya atlaya geldik bu günlere... Hele on dört milyon evladımız da sağ salim liselerini de bir bitirsinler ve üniversite kapılarına dayansınlar... Dayansınlar efendim!... On dört milyon evladımız, üniversite okuyacak... Öğretmenler zaten çağ atlamış ki, Allah nazardan saklasın. Şakır şakır bilgisayar kullanıyoruz, fakir fukarayız ama her gün mutlaka gazeteleri okuyoruz. Kitap okumadan edemiyoruz. Tiyatrodan uzak durmuyoruz. Neler yapmıyoruz, neler!..

Öğrencilerimiz bizden geri mi?... Kim demiş geri diye, asla geri ollamaz evlatlarımız. Onlar da gazete okur, kitap okur, tiyatroya gider; sanat içine işlemiş onların da...

Atatürk döneminin Milli Eğitim Bakanı Mustafa Necati ne demiş: "Okuttuğundan fazla okumayan öğretmen çoraklaşır, tez yaşlanır, söner gider."

Öğretmenlerimiz bunu bilmez mi?.. Bilir elbette. Okumadan geri kalırlar mı?