- Kategori
- Şiir
Ölüm çığlığı
Yaslarına gizli gizli ağıtlar
Yakarken
Kimbilir kaç kere
Rüzgar kapladık aşkımın üzerini
Kaç kere
Sardunya çiçekleri ektik
Gönül siperlerine
İçimdeki isyankar hücrelerden…
Yıldızsız gecelerdi çoğu
“Ölüm çığlığı”
Delerken bıçkın bir silahtan çıkan
Mermi misali
Yaralı kara bir gölge gibi
Düşüyordu içime…
Şimdi beyaz güvercinlerle
Uğurluyoruz
Korku dolu sevişmelerimizi
Hem de
Koynumuza düşen acı ağıtlarla
Tanımadığımız
Göz gözü görmez mesafelere…
Kim bilir hangi menzilde
Sevgi bilmez bir yüreğin kiraladığı
“Ölüm çığlığı”
Baskın yemişçesine delecek
Sensiz
Çocuksu gecelerin kırmızısını…
Heyhat ölüm ne ki
Tasvirini
Bile yapamadığım son nefesimde
İki kelimedir
Son sözüm hiç değişmeyecek
“Seni seviyorum…”
İnan bana inan,
Bıkmadan usanmadan biteviye
Sevgi bandırdığım
Düşler
Hiçbir zaman ölmezler…
…
“Düşümsün…”
Erdoğan ÖZGENÇ
Adana 22.03.2015 18.30
- Toplam blog
- : 846
- : 425
- Kayıt tarihi
- : 26.06.12
Emekli banka müdürüyüm ama kart vizitimde "insan" yazıyor. Adana'da ikamet ediyorum. Herk..