- Kategori
- Güncel
Ölüm güzel gelsin

parçalanmaktan korkuyorum.
Ülkemizde son zamanlarda meydana gelen patlamalar tabi ki halkın da psikolojisini bozmuş durumda. Benim de psikolojisi bozulmuşlardan biri olduğum doğrudur.
Dünyaya çocuk getirmek ya da yaşamını sürdürmek adına bir sürü sorularım var kafamda... Mesela ben parçalanarak ölmek istemiyorum. Okuduğum haberde ölü sayısını verirken parçalanmamış ceset sayısını verdiklerini okudum. Parçalanmak da ne demek? Benim neden öldüğümde cesedim param parça olsun ki... İnsanın ölüsü bile rahat edemiyor bu ülkede. Ne dehşet verici bir konu parçalanmak, her bir zerrenin bir yere saçılması ve yok olman ne acı... Kimse ya da ben parçalanarak ölmemeli ya da bir terör olayında can vermemeli.
Diğer bir yandan bakınca her gün kaybolan çocukları, yok edilmiş cesetlerini, tecavüze uğrayanları duymuyor değiliz. Böyle bir dünyaya çocuk getirmekte neyin nesi? Çocuklarımızı kendi aldığımız terbiye çerçevesinde büyütüyoruz. Sonrasında benim çocuğum kötü birşey yapmaz diyoruz. Şimdilerde bundan emin olmak ne saçma bir düşünce. Çocukların kafasını karıştıranlar etrafta çok. Yine geçen okuduğum bir haberde internet üzerinde zorla çocuğun çıplak fotoğrafını isteyen birde kendini ünlü birinin amca oğlu diye tanıtan birinin haberini duydum. Çocuklarımızı her yerden ele alabiliyorlar. Belki internet üzerinden, belki de arkadaş çevresinden. Bu ara herkesin başına hiç ummadığı şeyler geliyor ve çatıyor.
Korkuyorum, bu ülkede yaşamaktan, parçalanarak ölmekten, her bir zerremin bir yere saçılmasından, bu dünyaya çocuk getirmekten korkuyorum. Farkındayım ki bu ara herkes sonunun nasıl olacağını bilmemekten korkuyor... Yaşamaktan da ölmekten de korkuyor...